Wednesday, October 21, 2015

Θεωρίες αντρικής αποτυχίας

Ως ανήρ, έχω συμμετάσχει σε πολλές συζητήσεις σχετικά με το φλέγον διαχρονικά ζήτημα τι θέλουν οι γυναίκες από έναν άντρα. Ζήτημα το οποίο έχει αναλυθεί όσο δεν πάει άλλο και ακόμα παίρνει....Αλλά το θέμα μου, δεν είναι αν έχει αναλυθεί ή όχι, είπαμε καθείς την άποψή του, αλλά αν είναι δίκαιο να αρχίσω και εγώ να θάβω τις γυναίκες σαν όλους τους άλλους άντρες χμμμ...ας πουμε αρθρογράφους. Οπότε είπα να το προσεγγίσω λίγο διαφορετικά και καθώς είμαστε στην εποχή της κοινωνικής δικτύωσης να κατηγοριοποιήσω τους άντρες που συναντά στα μηνύματά της κάθε γυναίκα. Έπεσα όμως σε ένα επιστημονικόφεμινιστικό άρθρο με κάτι γαμάτες θεωρίες μέσα και μου γύρισε το μάτι. Για να είμαι πιο ακριβής δεν ήταν ακριβώς άρθρο αλλά μια στοιχειοθετήμενη καταγγελία για ένα στάτους κράξιμο από τον mikeius, τον γνωστό διαδικτυακό χώστη με το βιτριολικό χιούμορ (στα τρένα!!! άσχετη η φωτο αλλά τόσο το τραβάει και αυτός). Έλεγε λοιπόν ο mikeius ότι αντε και γαμηθείτε κορίτσια εσείς φταίτε που είστε μόνες γιατί δεν θέλετε κανέναν ή κάπως έτσι. Παίρνοντας αυτές τις δηλώσεις μια σελίδα η οποία τιτλοφορείται "Ναι, είσαι μισογύνης" (αντικειμενικός τίτλος μου ακούγεται) έκανε τη δικιά της επίθεση στον τυπά λέγοντας βασικά ότι οι άντρες διαλέγουν μόνο τις όμορφες βασισμένη σε πατριαρχικά πρότυπα και οι γυναίκες βασισμένες στα ίδια πρότυπα  διαλέγουν τους άντρες με αυτοπεποίθηση, επομένως οι άντρες τρώνε χυλό είτε γιατί διαλέγουν γκομενάρες είτε γιατί δεν έχουν αρκετή αυτοπεποίθηση και αυτοί φταίνε για την αποτυχία τους. Περίπου δηλαδή έτσι διατυπώθηκε η φάση αλλά με πιο επιστημονικούς όρους και με αρκετό κόσμο κυρίως από το ασθενές φύλο να επικροτεί αλλά και άντρες να συμμετάσχουν στην κουβέντα με επιστημονικούς όρους που με ζάλισαν (ένας έπρεπε να μάθει λίγο ορθογραφία βέβαια πρώτα αλλά οκ). Το ποστ όμως τελείωνε και με μια προσωπική επίθεση στον mikeius, λέγοντας ότι μάλλον είναι χούφτας και τα λέει αυτά γιατί δεν του κάθεται καμία.....Κάπου εδώ η σοβαρότητα μιας σελίδας η οποία λέγεται είσαι μισογύνης αρχίζει να έχει κάποια θέματα. Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ
Ο mikeius είναι ένας κωμικός με χιούμορ πολύ ακραίο κάθε φορά και αυτά που λέει μερικές φορές σκοπίμως διατυπώνονται για να προκαλέσουν, Εδώ φαίνεται πέτυχε τζακποτ αφού ένα ολόκληρο τάργκετ γκρουπ (διαννοούμενες τύπισσες που δεν γουστάρουν να τις βλέπουν σαν κρέας) του τα έχωσε λέγοντας πως είναι μαλάκας και αυτά που λέει δεν ισχύουν. Επιπρόσθετα απέδωσε τη χολή του, στην αγαμία που τον τρώει. Αλλά εδώ υπάρχουν δυο βασικά λάθη. Είπαμε δε βγάζει χολή αλλά προκαλεί επίτηδες. Δεύτερον, ένας τύπος με την αναγνωρισιμότητά του μάλλον δεν έχει πρόβλημα να βρει γυναίκα να ...... τόσος κόσμος τον πάει για αυτά που φτιάχνει, στατιστικά θα έχει τα τυχερά του. Εδώ σε ένα μπαρ μπαίνεις και χαιρετάς τον μπάρμαν και γυρνάνε και σε κοιτάνε. Επίσης, εμφανισιακά είναι ο μέσος τύπος άντρα, οπότε θα είδε με τα ίδια του τα μάτια πόσο σημαντικά βελτιώνονται οι πιθανότητες να γαμήσεις σε αυτή τη χώρα αν είσαι διάσημος έστω για 15 λεπτά. Να μην πω αστρονομικά και γίνω κακός ή μισογύνης. Αλλά νομίζω αρκετά υπερασπιίστηκα το Mikeius και δεν το χρειάζεται κιόλας. Ας δουμε λίγο τα βασικά επιχειρήματα  για την στήριξη αυτής της νέας θεωρίας που είδα για το χυλό που όλοι τρώμε, άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο. Οι υπόλοιποι τρώτε παντόφλα...(εμετικό, σεξιστικό αστείο).

ΠΟΥ ΠΑΣ ΡΕ ΚΑΡΑΜΗΤΡΟ!!!
Η φάση έχει ως εξής, όλοι την πέφτουν στην ωραία σερβιτόρα ή την ωραία πορτιέρισσα ή την ωραία σύνάδελφο. Οι λιγότερο όμορφες μένουν στην απέξω. Αυτό λέει το επιχείρημα, άρα συνεχίζει γουρούνια άντρες καλά να πάθετε. Συμβαίνει όντως αυτό το μαζικό πέσιμο; Βέβαιως. Ποιοι είναι όλοι αυτοί; Εμείς οι άντρες, αλλά χωρισμένοι σε διάφορες κατηγορίες. Πρώτη κατηγορία, είναι οι πραγματικοί γαμιάδες, που είναι ωραίοι, γυμνασμένοι, ψηλοί και έχοντας παίξει μπάλα αρκετά χρόνια, ξέρουν πως να ρίξουν πολλές γυναίκες. Επομένως ρίχνουν τα δίχτυα τους.... Δυστυχώς σε αυτή την κατηγορία υπάρχουν και οι μαλάκες, που τάζουν διάφορα για να γαμήσουν με αποτέλεσμα μετά να γίνεται της πουτάνας, οι γυναίκες να φωνάζουν δικαίως για τον βαλεντίνο που έταζε έρωτες και έγινε λάγος..κτλ.... Μετά, έχουμε τους στατιστικούς, οι οποίοι σου λένε ας προσπαθήσω δε χάνω κάτι, αλλά ξέρουν ότι λόγω υψηλής ζήτησης έχουν χαμηλές πιθανότητες επιτυχίας. Οπότε δεν επιμένουν και πολύ για να μη ξεφτιλιστούν κιόλας (σε αυτό το δόγμα ανήκω και εγώ) ή γιατί θεωρούν ότι από ένα σημείο και μετά η φάση είναι ψυχοφθόρα και για τα δυο μέρη (θα βγουμε για καφέ; αχ ναι θα ήθελα αλλά ψόφησε το χρυσόψαρό μου/ η γάτα του θείου μου/είμαι άρρωστη/ με κυνηγά η αστυνομία...το έπιασες έτσι;). Μετά έχουμε τους κορτάκηδες που δεν το εννοούν το φλερτ 100% και συνήθως είναι και συμπαθείς γιατί ανεβάζουν την αυτοπεποίθηση της γυναίκας και τέλος τους μαλάκες, σπασαρχίδηδες πέφτουλες. Μέχρι τελικής πτώσεως, όμως, επιμονή όσο δεν πάει άλλο... Όλοι οι ανωτέρω πλην των γαμιάδων, αν δεν επιτύχουν, σταδιακά αρχίζουν να στρέφονται στις λιγότερο όμορφες και γενικά όπου βλέπουν ανταπόκριση. Μόλις όμως η γυναίκα, η οποία σου έδειχνε ανταπόκριση, καταλάβει ότι θες και εσύ, παίζει να γίνει πιο δύσκολη και από την ντίβα. Αλλά αυτό είναι μια απλή υπόθεση. Ας επιστρέψουμε στη ντίβα, όπου έχει τουλάχιστον 40-72 υποψήφιους γαμπρούς. Άρα μπορεί να διαλέξει τον καλύτερο για αυτήν; Σωστά; Ο νόου....ατελείωτα δράματα και οπερέτες ή ήρεμες καταστάσεις και ωραία δώρα και διακοπές με χμμ...περίεργους τύπους (ρε μαλάκα πως είναι έτσι αυτός). Ακόμη χειρότερα δράματα προκύπτουν με τις ωραίες του πέραν και για τύπους δράμα από κάθε άποψη, οι οποίοι εξελίσσονται σε αντρικά είδωλα (στα μάτια της τύπισσας).


ΠΕΡΙ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗΣ
Οκ εδώ θα μπορούσα πολύ εύκολα να πω λεφτά, αλλά δεν το λέω ας πουμε επαγγελματική αποκατάσταση, σταδιοδρομία. Αλλά ας το αφήσω και αυτό. Αυτοπεποίθηση είναι η αντρίλα που βγάζουμε όταν την πέφτουμε; Όταν μιλάμε στην παρέα για το πως τους γαμάμε όλους, ώστε να τσιμπήσει/εντυπωσιαστεί η γυναίκα; Μάλλον, είναι όλα αυτά φράγκα, δουλειά, αέρας. Κατά την προσωπική μου άποψη είναι πλεροφορίες και μόνο. Οι πιο πολλές γνωριμίες γίνονται μέσω γνωστών ή εν πάσει περιπτώσει κάποιος θα σε γνωρίζει από το ευρύτερο περιβάλλον της κοπελιάς, για να βγει μαζί σου ή να επικοινωνεί μαζί σου, έστω και διαδικτυακά. Με το που εκδηλώσεις ενδιαφέρον έχεις ζυγισθεί, έχεις κριθεί και έχεις βρεθεί εκτός ή όχι. Δε πάει να είσαι και αστροναύτης και να καθαρίζεις 10.000 ευρώ και να κάνεις παρέα με τον Bear Grylls, άμα  σε κόψει στραβά ή της πουν ότι είσαι μαλαλάκης και άφραγκος, σαγιονάρα. Επομένως, έχουμε να κάνουμε με αυτοπεποίθηση ή αντανάκλαση των προσδοκίων μας; Πόσες φορές δεν έχουμε δει γυναίκες να λένε για τον μαλάκα πρώην (που έγινε μαλάκας, γιατί αυτή δεν έκανε λάθος επιλογή...). Εμ δεν έγινε, ΉΤΑΝΕ ΜΑΛΑΚΑΣ!!!! Και φυσικά, μετά η γυναίκα φέρεται μαλακισμένα στον επόμενο για να πατσίσει, αυτός στην επόμενη και διαιωνίζεται ο φαύλος κύκλος. Και όσο το δόγμα, για το ναι είσαι μισογυνής, δηλαδή μισείς τις γυναίκες, μπορώ και εγώ πολύ εύκολα να αντιτείνω ναι είστε ζώα, γιατί είναι δικαίωμα σας να αποφασίσετε με ποιον θα πηδηχτείτε αλλά είναι υποχρέωσή σας να φέρεστε σαν άνθρωποι και να μη γαμάτε την ψυχολογία του άλλου. Άλλο η ευγενική απόρριψη, άλλο το χέσιμο (που σε ορισμένους μαλάκες και βεβαίως επιβάλλεται) και άλλο το παιχνίδι της καβάντζας ή της αυλής....Μεγάλο θέμα και αυτό άλλη φορά..Τα λέμε. Πιείτε το κατουρο του Μπέαρ τώρα


Monday, October 12, 2015

Οι ήρωες και τα κορόιδα....

Καλοκαίρι 2015, με την ομάδα μου συμμετέχουμε σε ένα ερασιτεχνικό ανεξάρτητο τουρνουά μπάσκετ. Έχουμε κατέβει 6 (και λόγω κακού προγραμματισμού της διοργάνωσης που έβαλε τα παιχνίδια κολλητά) και ο 6ος πρέπει να φύγει λόγω υποχρέωσης στο τέλος του 3ου δεκαλέπτου. Μοιραία μένουμε 5 μέσα στο παρκέ και κάποιοι φορτωμένοι με φάουλ. Όπως ο αρχηγός, που από συνήθειο 4 λεπτά πριν το τέλος, κάνει ένα φαουλ σκοπιμότητας και σωστό μεν αλλά το 5ο του δε. Και μένουμε 4 (προς τιμήν τους οι αντίπαλοι και καθώς ήταν καλαοκαιρνό τουρνουά και όχι πρωτάθλημα έπαιξαν και αυτοί 4). Ο διαιτητής γυρνάει και μου λέει "αχ δε θα το σφύριζα άμα ήξερα ότι έχει 4". Και του απαντάω "ε ας προσέχαμε και εμείς να μην είμασταν 5." Είμαι κανάς σοφός και δίκαιος γέροντας; Υπερασπιστής του φωτός και της αλήθειας; Όχι απλά, έχω παίξει αρκετά παιχνίδια σε ανεξάρτητα τουρνουά ή πρωταθλήματα και έχω βρεθεί στη θέση της ομάδας με το πλήρες ρόστερ που απέναντι έχει τους ήρωες (5 ή 6).
Το χαρακτηριστικό αυτών των διοργανώσεων είναι ότι η συμμετοχή πλήν κάποιων λίγων προυποθέσεων για ομάδες και παίκτες είναι ελεύθερη. Έτσι ο καθένας μπορεί να φτιάξει μια ομάδα αποτελούμενη από την παρέα του και κανα 2 άλλους λίγότερο ή περισσότερο άσχετους (ως προς την παρέα) και να δοκιμάσει την τύχη του. Όλα καλά μέχρι εδώ και κάπως έτσι ξεκίνησε και η δικιά μου ομάδα, αλλά για να λείπουν τα παρατράγουδα καλό θα είναι οι παικταράδες σου, να εμφανίζονται στο γήπεδο. Αλλιώς μετά αρχίζουν οι δύσπονοιες.... Τι έχω παρατηρήσει λοιπόν, ομάδα με λίγους παίκτες, οριακό αριθμό για να γίνει το ματς, αν θέλει μπορεί να κάνει το ματς ροντέο και να αυξήσει τις πιθανότητές της για νίκη. Ο τρόπος είναι απλός. Καθώς, οι διαιτητές ακολουθούν την τακτική "τα παιδιά ήρθαν να παίξουν, μην τους αφήσω 4", τα παιδια...συνήθως βγάζουν τα τσεκούρια του πολέμου. Κάνουν φάουλ όσο τους παίρνει. Ειδικά σε παίκτες, τους οποίους υπό κανονικές συνθήκες, θα τους έβλεπαν στον ύπνο τους. "Ε δεν μπορώ να σφυρίζω όλα τα φάουλ... μόνο άμα είναι πολύ φάουλ". Υπάρχει μονάδα μέτρησης της έντασης του φάουλ; Το οποίο εσένα στο σφυρίζει γιατί είστε 10 (καλά να πάθετε μαλάκες)... Κάπως έτσι, ένας τύπος έχει κοντέψει να σπάσει τα πλευρά από ένα παίκτης μας, ενώ ο ίδιος σε άλλον αγώνα είχε κολλήσει για 3 συνεχόμενα φάουλ στο 4ο.. Αλλά αυτά, κάπου τα συγχωρείς ανάλογα με το επίπεδο και τη σοβαρότητα της διοργάνωσης. Άμα έχεις κατεβεί να δώσει 5-6 αγώνες το καλοκαιράκι, λες δε γαμιέται....
Τι γίνεται όμως όταν μιλάμε για αγωνιστικές περιόδους, με 20 + παιχνίδια; Όταν σε έχουν αναγκάσει να δηλώσεις 12 παίκτες, και ας έχεις 11 αλλά οι 10 είναι σίγουροι ότι θα κατεβαίνουν; Δηλαδή στη χειρότεροι να μείνεις με 8-9; Όσοι χρησιμοποιούνται και σε ένα κανονικό μάτς. Έχεις 11 λοιπόν και ψάχνεις 1 και μπαίνεις και στο τρυπάκι, μήπως δε μου φτάσουν; Και ξαφνικά, βρίσκεσαι με 15 και καλούς και συνεπείς παίκτες. Κάνεις, διαχείριση υλικού, προσωπικοτήτων και συμπεριφορών για να μην σπαστεί κάποιος και λες θα κατεβάσω 10, να μην αφήσω κάποιον με 30 δεύτερα παιχνδιού. Έχουμε χάσει από 5, οι οποίοι ήταν κύριοι και έπαιξαν έξυπνα. Αλλά συνήθως, όσο η ώρα περνάει και η κούραση αυξάνεται, αρχίζει το ξυλο. Δεν αντιλέγω και εσύ μπορείς να κάνεις φάουλ ατιμώρητος, σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά δε σε νοιάζει και τόσο γιατί εσύ αλλιώς έχεις καταστρώσει το πλάνο σου. Να έχεις φρέσκα πόδια, φρέσκα πνευμόνια και αλλαγές όταν κάποιος αρχίζει να φορτώνεται με φάουλ. Αλλά όλα αυτά τα πλεονεκτήματα πάνε περίπατο όταν κάποιος, σου κλέβει μπάλες και σταματάει επιθέσεις, με πάθος ψυχή και ελαφρώς κλοτσομπουνίδια. Φωνάζεις, διαμαρτύρεσαι στους διαιτητές και τα κάνεις χειρότερα, γιατί πλέον αυτοί τα βάζουν μαζί σου και απλά σε σφυράνε κανονικά. Στον σφυρίζουν μάλλον αλλά τεσπά. Επομένως, το ερώτημα το οποίο γεννάται είναι το εξής: Να είσαι ήρωας με 6 ή κοροιδο με 12;
Μια σωστή απάντηση σε αυτό μπορεί να δώσει μόνο μια ορθή αντιμετώπιση από τις διοργανώσεις. Να σφυρίζουν κανονικά οι διαιτητές, απλά να μην είναι τόσο αυστηροί στις επαφές, ειδικά όταν είναι μακριά από το καλάθι, γίνονται από απειρία και δεν υπερβαίνουν κάποια όρια. Αλλά και αυτό να γίνεται ισότιμα, όχι με δυο μέτρα και δυο σταθμά. Έχω βρεθεί κάποιες φορές σε ομάδα που έχει 6 άτομα και αν εξαιρέσει κανείς εκείνη τη φορά που μείναμε στο 4ο δεκάλεπτο 5, έχουμε τελειώσει όλες τις φορές κανονικά 5 το παιχνίδι. Αλλά δεν ορμάγαμε στην μπάλα χωρίς σκέψη, ούτε παίζαμε σκληρή άμυνα. Δεν πειραματιζόμαστε με την αυστηρότητα των διαιτητών, παίζαμε το παιχνίδι βάσει σχεδιασμού και με την πεποίθηση ότι οι κανόνες θα εφαρμοστούν. Επομένως δεν το πάιζαμε νίντζα. Αν γίνεται ξεκάθαρο ότι θα υπάρξει τήρηση των κανονισμών, όχι όμως υπερβολοκά αυστηρή, δεν υπάρχουν ούτε ήρωες, ούτε κορόιδα και σαφώς καμία δικαιολογία για την ήττα από μια ομάδα με ελλείψεις.

Οι καλοί, οι κακοί και οι άσχημοι

Ακολουθώντας το κείμενο με το οποίο άσκησα κριτική στους Γερμανούς ως λαό, νομίζω ότι ήγγικεν η ώραν για λίγο αυτοκριτική (δεν ξέρω αρχαία αν έκανα λάθος κράχτε). Βασικά, για να το πράξω όλιγον επιστημονικά το κείμενο θα διαιρεθεί σε δυο ενότητες, σύντομες γιατί βαριέμαι να γράφω όπως ξέρετε. Η πρώτη θα αναλύσει την γνωστή και αγαπημένη από την πλειοψηφία των Ελλήνων άποψη ότι όλοι μας χρωστάνε λόγω αρχαιότητας. O Σωκράτης, ο Αριστοτέλης, μπλα μπλα, αρχαίο πνεύμα αθάνατο κτλ. Κλασική ατάκα: όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες αυτοί κρεμόντουσαν από τα δέντρα. Η δεύτερη άποψη είναι αυτή του αγανακτισμένου από το μπάχαλο Έλληνα. Είναι τόση η αγανάκτησή του που φτάνει στο άλλο άκρο. Του απόλυτου και συλλήβδην αφορισμού. Η αλήθεια ως συνήθως βρίσκεται κάπου στη μέση. Γαμάτη διαπίστωση ε; Ας ξεκινήσουμε όμως.
Λοιπόν παίδες Ελλήνων, οι πρόγονοι μας δημιούργησαν ουσιαστικά τα θεμέλια του δυτικού πολιτισμού. Αυτό είναι ένα γεγονός, το οποίο αποδέχετει όλη η επιστημονική κοινότητα. To πρόβλημα είναι ότι εμείς πλεόν δεν παράγουμε τέτοιο πολιτισμό (όχι όμως και καθόλου) ενώ έχουν αναπτυχθεί και κράτη (όχι απαραίτητα έθνη) τα οποία διαθέτουν τον πλούτο αλλά και την πληθυσμιακή πυκνότητα, ώστε να πρωτοπορούν στο χώρο της δημιουργίας και των επιστημών. Εμείς, μένουμε πίσω όλο και πιο πολύ, λόγω γραφειοκρατικών αγκυλώσεων, λόγω προώθησης με αναξιοκρατικά κριτήρια και εσχάτως λόγω έλλειψης πόρων. Αυτά ισχύουν κυρίως στο χώρο της επιστήμης, όπου υπάρχουν λαμπρά παραδείγματα, αλλά αποτελούν εξαιρέσεις όπου παλεύουν μόνες τους. Τώρα για τον χώρο της τέχνης, άστο να πάει άστο. Σκούπισε τα πόδια σου πριν μπεις...... Ενώ οι άλλοι έχουν ολόκληρες βιομηχανίες που παράγουν και εμπορικές βλακειούλες αλλά και πραγματικά έργα τέχνης, εμείς έχουμε ένα μικρό ρημαγμένο περίπτερο. Μουσική μηδέν, σινεμά μηδέν και όσοι παράγουν τέχνη είναι είτε απομονωμένοι, είτε οικιοθελώς αποκομμένοι. Αηδιασμένοι, με τη σήψη της κοινωνίας της οποίας αποτελούν τμήμα. Σήψη η οποία διαπιστώθηκε με την κρίση, ενώ πριν όλα καλά. Οι τσέπες ήταν γεμάτες, οι φωνές δεν ακούγονταν, δεν λαμβανόταν σοβαρά υπόψη ή μήπως..περίμενε δε θυμάμαι και τόσα πολλά καταγγελτικά άρθρα όπως την τελευταία περίοδο. Αλλά αυτό είναι ένα θέμα με το οποίο θα ασχοληθώ παρακάτω. Όταν δεν παράγεις πολιτισμό και επιστημονικά επιτεύγματα όταν η διαφθορά και ο γραφειοκρατικός παραλογισμός καταστρέφουν οποιαδήποτε έννοια παραγωγικότητας και καλώς εννοούμενης αποτελεσματικότητας τότε έρχεται η μεγάλη κάμψη στην οικονομία και την κοινωνία. Πολύς κόσμος ότι νομίζει ένα βασικό αίτιο για αυτό που συμβαίνει είναι επειδή φάγαμε όλα τα λεφτά της ΕΕ χωρίς να κάνουμε τίποτα και απλά να παίρνουμε τα λεφτά από τους ξένους τουρίστες που φοράνε κάλτσες με σανδάλια.

Βασικά το μεγαλύτερο μας πρόβλημα, είναι τα λεφτά που δεν απορροφήσαμε ποτέ λόγω ανικανότητας να απορροφηθούν τα κονδύλια. Ένα πρόσφατο παράδειγμα τα 20 εκ για το γήπεδο της ΑΕΚ. Ο περιφερειάρχης για πολιτικούς λόγους, συμφώνησε με τον Τίγρη να δοθούν τα μπικικίνια στην ΑΕΚ μόνο για να χρηματοδοτηθεί μέρους της κατασκευής του γηπέδου. Προσοχή αυτά τα λεφτά, ήταν από κονδύλια για την κατασκευή ΜΟΝΟ ΑΘΛΗΤΙΚΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ, επομένως οκ μαλακία να δοθούν μόνο για την ΑΕΚ, αλλά υπήρχε εναλλακτική μελέτη να διατεθεί όλο το πόσο για αθλητικές εγκαταστάσεις αλλού στην Αττική; Μάλλον όχι και αυτό είναι όντως θέμα και πρόβλημα κακοδιοίκησης ίσως και διαφθοράς αναφορικά με τις σχέσεις ΑΕΚ-Περιφέρειας. Αλλά τα λεφτά δεν μπορούσαν να διατεθούν για να χτιστούν σχολεία και νοσοκομεία, όπως κάποιοι φωστήρες σχολιάζαν στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, απόψεις που άκουσαν από πολιτικάντηδες που επένδυσαν στην αποστροφή του κόσμου προς το κεφάλαιο και τη διαφθορά. Ότι να'ναι δηλαδή. Έτσι δεν ξεκίνησε ένα έργο που θα έδινε εργασία σε αρκετό κόσμο και μετά την κατασκευή του και χάθηκαν 20 εκ, ουχί από τον μειωμένο κρατικό προϋπολογισμό, αλλά από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι κουτόφραγκοι μας έδιναν 20 μύρια και εμείς είπαμε όχι, γιατί θα κόψουμε 5 δέντρα και θα χτίσουμε γήπεδο στο Μελισσανίδη τσάμπα.... ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΤΑ ΛΕΦΤΑ; ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΔΙΑΤΕΘΟΥΝ ΑΛΛΟΥ; Όχι, αλλά fuck logic...Συν τη λογική των οπαδών των άλλων ομάδων, να μην είναι καλύτερη η άλλη ομάδα από μας σε κάτι. Αδιάφορο, το ότι η άνοδος επίπεδου σε μια ομάδα, συμπαρασύρει συχνά και τις άλλες. Αλλά σε αυτή τη χώρα κοιτάμε να βγάλει ο ένας του μάτι του άλλου.... Ποιος μωρέ; ο Τάδε; Σιγά τι έκανε...άσε που έχω ακούσει  ότι είναι έτσι και έτσι. Φυσικά, υπάρχει και ο καταγγελτικός λόγος μιας μερίδας των και καλά (για μένα τουλάχιστον) πνευματικών ατόμων, με τη μεγάλη μόρφωση, οι οποίοι καταδικάζουν συνολικά το λαό, παρουσιάζοντας τον ως βδέλυγμα που πρέπει απλά να κάει στην πυρά για το καλό της υπόλοιπης τέλειας ανθρωπότητας. Όλοι οι άλλοι λαοί είναι τέλειοι, ενώ οι έλληνες τεμπέληδες, κουτοπόνηροι, άξεστοι και γενικά είναι άλλη φάρα από τους υπέροχους αρχαίους. Ζηλόφθονοι κακομοίρηδες. Νεοέλληνες...ή μηπως όχι;
Τρια ονόματα πρόχειρα μου έρχονται στο μυαλό. Μιλτιάδης, Περικλής, Θεμιστοκλής. Α και ο μαλάκας ο Αριστείδης ο δίκαιος που εξοστρακίστηκε, επειδή ήταν δίκαιος! Ακούστε λίγο πως έχει η φάση για τον τελευταίο. Στην περίφημη αθηναϊκή δημοκρατία των χιλιάδων δούλων, με την οποία πολλοί διανοούμενοι καβλώνουν, υπήρχε ο θεσμός του εξοστρακισμού. Ανά τακτά χρονικά διαστήματα οι Αθηναίοι πολίτες (όχι γυναίκες και σκλάβοι, ζώα) ψήφιζαν για το ποιον θεωρούν επικίνδυνο για τη δημοκρατία, ώστε να εξοριστεί για λίγο μπας και βάλει μυαλό ο αλήτης. Γαμάτη ιδέα, μόνο που οι αρχαίοι Έλληνες έμοιαζαν λίγο στους σύγχρονους και έτσι συχνά ψήφιζαν όποιον δεν χώνευαν απλά. Ο Αριστείδης, που είχε το παρατσούκλι Δίκαιος, μάλλον τσάντισε πολλούς κομπλεξικούς, οι οποίοι τον εξόρισαν. Αυτό βέβαια δεν τον εμπόδισε, να επιστρέψει την ώρα της ανάγκης για την πόλη του και να λάβει μέρος στη μάχη του Μαραθώνα. Ο Θεμιστοκλής από την άλλη κέρδισε τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, αλλά μετά για ευχαριστώ τον ανάγκασαν να αυτοεξοριστεί στην Περσία (που είχε διαλύσει το στόλο της στη Σαλαμίνα) και να αυτοκτονήσει. Ο Περικλής είχε μεν τον χρυσό αιώνα του, αλλά όταν ήρθαν τα ζόρια οι Αθηναίοι του έριξαν το φταίξιμο ψήφισαν άλλον και τον άφησαν μόνο του σε δύσκολες προσωπικές στιγμές (πέθαναν ο γιος του και η γυναίκα του). Τον θυμήθηκαν πάλι αλλά ήταν αργά, τελικά πέθανε ενώ η Αθήνα ήταν σε πόλεμο με την Σπάρτη. Ένας πόλεμος, εμφύλιος, που διήρκεσε 27 ολόκληρα χρόνια!!! Αλλά οκ οι νεοέλληνες τσακώνονται μεταξύ τους και δεν υπάρχει ελπίδα κτλ κτλ..... Ο πελοποννησιακός πόλεμος έληξε το 404 πχ και χρειάστηκε περίπου μισός αιώνας, μέχρι να αναδειχθεί μια προσωπικότητα η οποία θα οδηγούσε τον ελληνισμό σε νέες περιπέτειες. Ο ψυχάκιας Αλέξανδρος γεννήθηκε το 356 πχ και εξάπλωσε τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό στα βάθη της Ασίας. Φυσικά και αυτός δεν έχει γλυτώσει την κριτική από ορισμένους εναλλακτικούς τύπους, που τον αποκαλούν μακελάρη των λαών. Εντάξει παιδιά αναφέρθηκα σε σας και πριν, με τα βδελύγματα και τις άλλες παπαριές που γράφετε, αλλά εδώ τερματίσατε το κοντέρ της μαλακίας. Οκ θέρισε αρκετούς ο Μέγας αλλά κατέκτησε τον μισό κόσμο κιόλα, πολλούς διαφορετικούς λαούς και πουθενά δεν υπάρχει ιστορική καταγραφή που να λέει ότι συστηματικά εξολόθρευσε άμαχους. Δηλαδή να περνάει από μια πόλη και να λέει εντάξει σφάξε 100.00 κατοίκους έτσι για παραδειγματισμό. Ακόμα και στη Θήβα, όπου αποτελεί την πιο μαυρη στιγμή του, τις γυναίκες και τα παιδιά δεν τα σκότωσε. Διαβάστε λίγο ιστορία να δείτε τι σφαγές έχουν γίνει και μετά μιλάτε. Αλλά εδω στο Ελλάντα, αυτοί που κάνουν κριτική είναι χειρότεροι από αυτούς που κρίνουν. Κάποτε, είχα ακούσει έναν ιστορικό να λέει οτι οι Έλληνες έκαναν συστηματικά εγκλήματα πολέμου το 1922 και βρέθηκαν και ομαδικοί τάφοι. Ερώτηση; Ποιες είναι οι πηγές σου; Είναι δυνατόν οι Τουρκοι, που λένε οτι οι αρχαίοι ναοί στην ακτή της Μικράς Ασίας ειναι δικοί τους, να μην κεφαλαιοποιήσουν σε κάτι τέτοιο; Οι άνθρωποι αρνουνται την αρμενική και την ποντιακή γενοκτονία, πάρτυ θα έκαναν και μνημεία θα έστηναν, για να καταδικάσουν τις φρικαλεότητες των Ελλήνων. Εγκλήματα πολέμου έγιναν βέβαια, αλλά όχι με σύστημα και εντολές από τη ανώτερη ελληνικη στρατιωτική και πολιτική διοίκηση. Έτσι και ο Μέγας έφαγε κόσμο, δημιουργώνατς ένανα νέο καλύτερο κόσμο, αλλά χαλαρώστε τιμητές των πάντων, όχι και σφαγέας.

Συνήθως, όλοι αυτοί που κρίνουν το σύστημα σήμερα, είναι άτομα οι οποίοι είτε ζουν εξωτερικό, άρα δεν θέλουν να βοηθήσουν να διορθωθεί η κατάσταση, άρα σκάστε ή ματσωμένοι τύποι, που πήραν το μπαγιόκο, μαντέψτε από ποιους; Ναι!!! Από αυτούς που μας έφτασαν εδώ...χορηγίες από ιδρύματα που ιδρύθηκαν για φοροαπαλλαγές. Δημιουργίες δυσνοήτες για το ευρύ κοινό, άρα αντιεμπορικές συχνά αλλά ακριβά κοστολογημένες και αγορασμένες από την καλή κοινωνία, που επιθυμεί να δείξει ότι καταννοεί και να επιδειχθεί ως επίδοξη διαννοούμενη κοινότητα κτλ. Μέσα σε όλο αυτό το κοινό και κάποιοι μικροαστοί, που πραγματικά επιθυμούσαν να έρθουν σε επαφή με την τέχνη και κατέβαλαν συχνά το ακριβό αντίτιμο, από το πλεοόνασμα που τους παρείχε το κλίμα γενικής ευμάρειας Αλλά αυτό το κλίμα παρήλθε, μαζί με τα διακοποδάνεια και όλα τα άλλα που πουλούσε το σύστημα και οι τράπεζες. Οι τελευταίες, έχουν παίξει βασικό ρόλο στην κρίση και κανένας τραπεζίτης στην Ελλάδα, δεν έχει πληρώσει το τίμημα. Όλο χρεωκοπούν και όλο επεκτείνονται. Περιέργως, ο καταγγελτικός λόγος δεν ασχολείται με αυτόυς όμως. Ίσως γιατί είναι παρελθοντικοί και πιθανώς και μελλοντικοί χορηγοί της τέχνης για λίγους.....οπότε έλα βάλτε το σκασμό..
Εν κατακλείδι, μάγκες Έλληνες είμαστε δεν είμαστε μεγάλοι και τρανοί, απλά ξέρουμε να επιβιώνουμε, όπως κάναμε για χιλιάδες χρόνια. Και όταν υπάρχεις για τόσο καιρό θα έχεις και τις καλές στιγμές σου. Σκεφτείτε μόνο λίγο πριν την καταστροφή.... Ολυμπιακοι, Euro, Eurobasket. Στον έβδομο ουρανό αδέλφια!!! (ελληναράδες!!!). Αφήστε λοιπόν τα λεγόμενα, ξεκινήστε τις πράξεις και πριν κρίνετε σκεφτείτε τι κάνετε εσείς λάθος. 

Thursday, October 1, 2015

Για όλα φταίει ο Τάκιτος...

Το παραμυθάκι με τους κακούς γερμανούς καλά κρατεί εδώ στο Ελλάντα, τα χρόνια του μνημονίου. Πολλά έχουν λεχθεί γραφτεί και συσχετιστεί με τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τα όσα έκαναν τότε οι Γερμανοί. Το επίχειρημα αυτό έχει φορεθεί τόσο πολύ που τείνει να γυρίσει μπούμερανγκ εναντίον όποιου του χρησιμοποιεί. Από την άλλη πλευρά η αυτοκριτική διάθεση της Γερμανίας και η σύνδεση των θηριωδίων, περιορίζεται περισσότερο με τον Χίτλερ, που τους παρέσυρε, οδηγώντας σε μια στάση 'περασμένα-ξεχασμένα' από την υπόλοιπη Ευρώπη. Επομένως γίνεσαι και λίγο γραφικός αν επιμένεις με το ναζιστικό αφήγημα. Ήταν οι ναζί όχι οι Γερμανοί σου λέει ο άλλος. Τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι ή μάλλον είναι το ακριβώς αντίθετο. Ο Χίτλερ δεν έφτιαξε την ναζιστική Γερμανία, αλλά η επεκτατική Γερμανία μάλλον γέννησε τον Χίτλερ, μέσα από μια σειρά γεγονότων και πεποιθήσεων τα οποία εμπότισαν το μυαλό ενός προβληματικού ατόμου.
Για όλα φταίει ο μεγάλος Λατίνος ιστορικός Τάκιτος, ο οποίος περιέγραψε τους Γερμανούς, όταν οι Ρωμαίοι επεκτεινόταν προς τα δυτικά, ως ένα ανεπηρρέαστο γενετικά φύλο, με χαρακτηριστικά σωματικής υπεροχής (ψηλοί, με γαλανά μάτια κτλ). Κάπως έτσι δημιουργήθηκε η ιδέα της άριας φυλής, η οποία ήταν ανώτερη από τις άλλες και αυτό της έδινε το δικαίωμα να διεκδικήσει τον ζωτικό της χώρο για την εξάπλωσή της καθώς και τους ανάλογους φυσικούς πόρους. Που κολλάει ο Χίτλερ λοιπόν σε αυτή την ιστορία; 
Ο αδόλφος ήταν ένας νεαρός ζωγράφος, ο οποίος απέτυχε να μπει στη σχολή καλών τεχνών, λόγω πλημμελούς προετοιμασίας (εσείς που τον κόψατε είστε λίγο μαλάκες ε;). Έτσι την έβγαζε ζωγραφίζοντας καρτ ποσταλ στο δρόμο. Την πετριά την είχε από τότε, δεν ήταν ας πουμε σοσιαλιστής φιλειρηνιστής όπως ο νεαρός Μπενίτο (ναι ο Μουσολίνι), αλλά ήταν φλωράκι και μάλλον αδύναμος σωματικά για να το παίξει Κασιδιάρης - κομμάντο. Να τονίσουμε ότι ήταν υπήκοος αυστροουγαρίας, ουχί Γερμαναράς. Ξεσπάει ο πόλεμος, πάει να καταταγεί στον στρατό της Αυστροουγγαρίας και τρώει χι λόγω φυσικής κατάστασης (τι διάολο;; ρε Ηλία ο αρχηγός δε μπορούσε να σηκώσει το όπλο του;). Βασικά δεν πολυγούσταρε κιόλας αυτόν τον στρατό γιατί είχε και αλλοδαπά μέσα και έτσι πάει στη Γερμανία που έβαζε στο στρατό όποιο περπατούσε.... Γουστάρει πολύ με την εκπαίδευση και κατήχηση για το μεγαλείο της Γερμανίας κτλ και γίνεται σκληροπυρηνικός. Σε αυτό το σημείο θα πούμε δυο λογάκια για τον Μεγάλο Πόλεμο όπως λεγόταν τότε.
Όλες οι μεγάλες δυνάμεις διαπράττουν εγκλήματα πολέμου σε όλες τις συρράξεις που εμπλέκονται, σε μεγαλύτερο η μικρότερο βαθμό, αλλά οι Γερμανοί είναι μια κατηγορία μόνοι τους οι μπαγάσες. Πρωτοπόροι, οι σύμμαχοι απλά ακολουθούσαν ασθμαίνοντας Ξεκινάμε: ποιος βομβάρδισε πρώτος απο αέρος εσκεμμένα αμάχους; οι Γερμανοί, την πόλη του Λονδίνου. Ποιος βύθιζε εσκεμμένα και στόχευε εμπορικά πλοία και όχι πολεμικά με υποβρύχια; οι Γερμανοί καθ' όλη τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου με αποκορύφωμα τη βύθιση του Λουζιτάνια το οποίο μετέφερε και πολλούς Αμερικανούς πολίτες αλλά μάλλον και πολεμοφόδια. Ποιος χρησιμοποίσε πρώτος χημικά άερια παρότι απαγορευόταν (οι Γερμανοί πάντα ακολοθούν τους κανόνες!!!) από διεθνείς συνθήκες; Οι Γερμανοί, οι οποίοι το διοχέτευσαν το αέριο με σωλήνες γιατί ακριβώς απαγορευόταν να βομβαρδίσουν με βλήματα. Τελικά, έχασαν τον πόλεμο, λόγω του μοναδικού όπλου που δεν πήραν στα σοβαρά, το τανκ.
Ο Χίτλερ, έχει πλέον πορωθεί και σκληραγωγηθεί με τον πόλεμο και οραματίζεται τη μεγάλη Γερμανία κτλ κτλ. Πολεμάει στα χαρακώματα, κάνει μάλιστα τον ταχυδρόμο και διακινδυνεύει τη ζωή του πολλές φορές (ακούς ρε συ Λιακο, ήρωας ο δικός σου....) αλλά τρώει χημικά, αέριο μουστάρδας και νοσηλεύεται. Στο νοσοκομείο μαθαίνει ότι οι Γερμανοί τον ήπιανε από τους Συμμάχους και παθαίνει λαλά. Μετά τον πόλεμο δουλεύει για το κράτος ως ρουφιανός στο κόμμα το οποίο θα μετεξελίχθεί στο Ναζιστικό Κόμμα. Πάντως, από ότι φαίνεται η επεκτατική πολιτικής της Γερμανίας, του πρώτου πολέμου, γαλούχησε και διαμόρφωσε την προσωπικότητα του Χίτλερ. Αυτός απλά πρόσθεσε την ψύχωσή του με τους Εβραίους και ότι άλλα δικά του κολλήματα είχε. Η ηγεσία της Βέρμαχτ, η οποία εκτέλεσε μαζικά πολλούς αμάχους μαζί με τα παλλικάρια των ΕςΕς, ήταν αριστοκράτες, βετεράνοι του πρώτου παγκοσμίου. Οι βιομήχανοι, μαζί με τους τελευταίους έδωσαν την ευλογία τους στο Χίτλερ, να συνεχίσει το έργο από εκεί που το είχαν αφήσει οι προηγούμενοι. Ο ίδιος ο Τσώρτσιλ θεωρούσε ότι δεν υπήρξαν δυο πόλεμοι, αλλά ένας, με ένα μεγάλο διάλειμμα. 
Άρα οι Γερμανοί ήταν απλά ένας λαός που παρασύρθηκε από έναν τρελό; Ή μηπως έβαλαν ένα τρελό να κάνει τη δουλειά τους; Έναν χαρακτήρα που οι οι ίδιοι δημιούργησαν με τις απόψεις τους περί υπεροχής έναντι όλων των άλλων; Το σκηνικό με τις χώρες του Νότου (ας αφήσουμε έξω τη χώρα μας για να είμαστε αντικειμενικοί) μου θύμισε λίγο την ατάκα εκείνου του πάρτι άνιμαλ του Γκερινγκ(ρουφούσε πολύ σκόνη, όπως ακούγονται φήμες και για κάποιον άλλον σύγχρονο γερμανό πολιτικό). Όταν οι Ουκρανοί προσέφερεραν τη συμμαχία τους, ο Γκέρινγκ είπε "όσοι επιθυμούν μπορούν απλά να εργαστούν για το Ράιχ, όσοι δεν μπορούν να εργαστούν θα πεθάνουν, αλλά και αυτοί που μπορούν να εργαστούν, θα το κάνουν μέχρι να μην μπορούν άλλο και να πεθάνουν". Τι λεβέντης!!! Αυτή συλλογιστική όμως ίσως να ισχύει και σήμερα για την οικονομική επίθεση της Γερμανίας. Ενώ κατηγορεί ας πουμε εμάς για διαφθορά και διασπάθιση δημοσίων και ευρωπαϊκών κονδυλίων, από την άλλη, οι εταιρίες τους είναι αρχιδιαφθορείς και κονομάνε από παντού (siemens, υποβρύχια, leopard κ.ά). Τα λεφτά τους οι κομπιναδόροι Έλληνες, τα κάνουν GOLF,BMW,CAYENNE,MERCEDES.... Όταν όμως το πάρτι τελείωσε και αυτή η παραοικονομία έκατσε, απλώσαμε το χέρι και αυτοί δε μας έδωσαν το δικό τους αλλά δάνειο για να κονομήσουν κι άλλο (τα λένε οι ίδιοι). Συνεχίζοντας να είμαστε διεφθαρμένοι, αναποτελεσματικοί και να μην παίρνουμε τα σωστά μέτρα, όσο πληρώναμε, δεν υπήρχε θέμα, μόλις ο Αλέξης πρόχειρα προετοιμασμένος ανακίνησε το θέμα των όρων του δανείου, ο Γκερι...συγγνώμη ο Σόιμπλε, είπε έξω...Ψοφήσανε αυτοί σου λέει, δε συμφέρουν, δε διορθώνονται με τίποτα, τους ξεζουμίσαμε, τα υπόλοιπα χρωστούμενα θα τα πάρει ο κλητήρας. Άσε που χρησιμεύει και ως εκφοβισμός. Από την άλλοι οι Γερμανοί πολίτες, χωρίς να σκέφτονται την ανθρωπιστική πλευρά μιας πτώχευσης της Ελλάδας, βλέπουν μόνο την οικονομική, τη δημοσιονομική. Ίχνος αυτοκριτικής για το ρόλο των πολυεθνικών τους στη διαφθορά του δημόσιου βίου της χώρας. Τι θα γίνουν τα φτωχά στρώματα του ελληνικού πληθυσμού; Δεν τους απασχολεί, δε βλέπουν, όπως δεν έβλεπαν και στον πόλεμο Εβραίους να εξαφανίζονται. Και δεν λέω ότι δεν φταίμε για την κατάστασή μας. 100% φταίμε αλλά εμείς είμαστε απλά το παράδειγμα, σε αυτό που εξετάζουμε. Στο πως δηλαδή φέρονται οι μεταννοημένοι Γερμανοί, στον πρώτο που ξόμεινε πίσω. Ανεξάρτητα από τους λόγους.
Άρα οι Γερμανοί έχουν αλλάξει; Για όλα φταίει ο κακός Χίτλερ και οι διαβολικοί ναζί; Ή μήπως απλά ήταν μια ντοπαρισμένη εκδοχή της Άρειας υπεροχής, διανθισμένη με το αντισημητικό μένος του Αδόλφου; Οι Γερμανοί σήμερα ως έθνος κουνάνε το δάχτυλο σε όποιον δεν ακολουθεί τους κανόνες και δεν παράγει. Είναι υπερήφανοι για την τρομερή βιομηχανία τους και θεωρούν άξιους της μοίρας τους, τους τεμπέληδες νότιους. Ίσως το πρόσφατο dieselgate να έδειξε πόσο πραγματικά ακολουθούν τους κανόνες, αλλά να ήταν και μια υπενθύμιση από τους Αμερικάνους, ότι δεν πρέπει να ξεχνούν, ποιος τους τη χάρισε δυο φορές, με διαγραφή των χρεών τη δεύτερη φορά κιόλας. Γιατί, τα τελευταία χρέη από τον Πρώτο Παγκόσμιο πριν 4-5 χρόνια τα πληρώσαν....Καλοπληρωτές....