Sunday, September 18, 2016

Τα μούσια του κακού παιδιού. Τι ψάχνετε;

Εντάξει το ξέρω έχουν γράψει πολλοί για τη μόδα με τα μούσια και τα αρνητικά της. Καθήμενος όμως μια φορά αναλογίστηκα ποια πραγματική ανάγκη εξυπηρετεί...καθώς όλα είναι ζήτημα προσφοράς και ζήτησης. Λοιπόν έχω μια προσέγγιση πάνω στο θέμα που συνδέει έναν παλιότερο αστικό μύθο για το γυναικείο φύλλο με τα μούσια και τα τατουάζ ως στυλ. Είναι η μυθολογία του κακού παιδιού. Το πρόβλημα με αυτόν τον τύπο άντρα ήταν ότι αποδείχτηκε μαλάκας για τα γυναικεία πρότυπα και κράχτηκε ανηλεώς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όχι άδικα βέβαια αλλά ούτε και δίκαια αφού από τη στιγμή που κάποιος είναι κακό παιδί, ανάλογα θα φερθεί κιόλας. Δεν παίρνεις μόνο τα καλά και αφήνεις τα κακά από το χαρακτήρα κάποιου. Με λίγα λόγια κορίτσα δεν έγινε μαλάκας, ήταν.
Κάπου εδώ ήρθε ο μουσάτος στην ιστορία μας. Ένα υβρίδιο της σύγχρονης ποπ κουλτούρας. Λίγο κακό παιδί, λίγο ψαγμένος, λίγο εναλλακτικός, λίγο μάγκας-μπαρουτοκαπνισμένος από τη ζωή....Όλα αυτά και τίποτα μαζί. Ας ήμαστε δίκαιοι όμως. Εμείς δε θα αφήναμε μούσι για να καλυτερέψουμε τις πιθανότητες με το γυναικείο φύλο; Εγώ προσωπικά το βρίσκω ιδιαίτερα επώδυνο να αντέξω όλο αυτό το μαλλί πάνω μου. Αν και κατά γεννειοφόρους φίλους μου ύστερα από κανά 2 βδομάδες που μεγαλώνει, δε σε τρώει. Αυτός είναι ο πρώτος λόγος που δεν αφήνω. Ο δεύτερος είναι ότι μάλλον θα ήμουν σαν τους τύπους από το Deadliest Catch και οι γυναίκες θα έφευγαν τρέχοντας. Βέβαια κάποιες που τις αρέσουν οι πολύ αγριωποί θα έλκονταν. Άρα, σωστό το επιχείρημα των φίλων μου.... Άσε μούσι να πηδήξεις φιλαράκι. Το θέμα κορίτσια όμως ότι όλα αυτά που ψάχνετε δεν τα προσφέρει ένα μούσι, ένα τατουάζ, ένα σοφιστικέ στυλάκι ή ότι άλλο ως εικόνα. Αυτά είναι μόνο η βιτρίνα  του ατόμου που πιστεύετε ότι ίσως θέλετε. Γιατί μπορεί απλά να είναι μόνο αυτό, βιτρίνα. Επομένως, μην τα βάζετε με τους μουσάτους, είναι όλα θέμα οικονομίας της αγοράς. Δημιουργήσατε τη ζήτηση με τα α και ου τι αντρουά τύπος είναι αυτός, λουστείτε τώρα την προσφορά. Και αφού τα είπα αυτά αυτά πάω να ξυριστώ

Sunday, September 11, 2016

Μύρισε κορεκτίλα

Επί ευκαιρία με την Ολυμπιάδα για τα άτομα ειδικές ικανότητες ξεπετάχτηκαν πάλι στα σόσιαλ μύδια αστειάτορες με αίσθηση πολιτικής κορεκτίλας να λένε ότι οι Έλληνες χαίρονται για τα μετάλλια αλλά κλείνουν ράμπες και θέσεις αναπήρων κτλ κτλ.... Δηλαδή ας πούμε  η εν γένει συμπεριφορά και ο σεβασμός απέναντι στο νόμο στην Ελλάδα είναι τέτοια που αυτό είναι το κομμάτι που λείπει... Μια ζωή ξυπνιτζήδες αυτή η χώρα που δεν καταλαβαίνουν πως αντιμετωπίζετε ένα πρόβλημα.... Διαβάζεις πρώτα καλά την εκφώνηση.
Πρώτα απ' όλα θα πρέπει να φοράμε ζώνες και κράνη για να μη δημιουργούνται άλλα άτομα με κινητικές δυσκολίες (μεγάλο ποσοστό των αθλητών μας ανήκουν σε αυτή την κατηγορία). Να ηρεμήσουμε λίγο στο δρόμο και να μη ζορίζουμε κάθε φορά την τύχη μας σε μια επίδειξη εξυπνάδας και ελληναρισμού... Στον προορισμό μας θέλουμε να φτάσουμε όλοι... Τώρα σχετικά με τις ράμπες τις θέσεις παρκαρίσματος και όλα αυτά θα πρέπει να αναρωτηθεί ο κάθε φίλος μας αν η πολυκατοικία στην οποία διαμένει δικαιούται να έχει είσοδο - έξοδο για 5 αυτοκίνητα... Ε μετά και ο άλλος απελπισμένος θα πάει να το παρκάρει όπου βρει χωρίς να ενοχλεί κάποιον με φωνή και ικανότητα να τον βλάψει... Μήπως κύριε επαναστάτη έπεσε κάνα λάδωμα στην πολεοδομία και έτσι εσύ πάντα παρκάρεις στην πυλωτή σου με ευκολία; Γιατί δεν τη λες στον γείτονα που έκανε το μαγαζί που δε νοίκιαζε με το έτσι θέλω γκαράζ; Τι λέει ο κανονισμός της πολυκατοικίας; Φυσικά και είμαι υπέρ του κραξίματος αυτόν που παρκάρουν στις θέσεις αναπήρων ακόμα και όταν υπάρχουν θέσεις αλλά είμαι υπέρ του κραξίματος και σε αυτούς που πιάνουν δυο θέσεις απλές. Άμα εμπεδώσει κάποιος ότι το δεύτερο είναι μαλακία ούτε που θα σκεφτεί να κάνει το πρώτο. Κλείνοντας, θα διηγηθώ μια προσωπική εμπειρία. Χριστούγεννα 2014, πάω για καφέ στη Νέα Σμύρνη, ψάχνω να παρκάρω, βρίσκω σε μια περίεργη κατηφόρα ύστερα από κάποια ώρα και μακριά από την καφετέρια. Η εν λόγω περιοχή έχει τις έξυπνες πολυκατοικίες με εισόδους για τζάμπο. Πάω να φύγω βλέπω ότι σε εκείνο το σημείο υπάρχει σήμανση για διάβαση για καροτσάκι!!!! Μιλάμε πεζός πέρναγες δεν πέρναγες αλλά κάποιος από το δήμο το έβαψε έτσι γιατί μάλλον υπήρχε κάποιος που ήθελε να μπαίνει στη ζούλα σε αυτοσχέδιο γκαράζ... Φυσικά το πήρα από εκεί, για να αποφύγω την κλήση και ίσως και κάποια δημοσίευση ως γαϊδάρου. Στη συνείδησή μου δε νομίζω ότι αυτή ήταν διάβαση για άτομα με κινητικά προβλήματα αλλά διάβαση που είχε φτιαχτεί από άτομα που θέλουν να δημιουργούν προβλήματα. Για να λένε μετά πόσο κορεκτίλες είναι. Με μέτρο παιδιά

Η φαιδρότητα ενός πολιτικού συστήματος που καταρρέει

Η οικονομική κρίση έφερε και κοινωνική αλλά και πολιτική κρίση. Η φαιδρότητα των πολιτικών αρχηγών (και όχι κάποιων τυχάρπαστων βουλευτών - πολιτευτών) κάνει πλέον τον Λεβέντη της δεκαετίας του '90 μια ανάμνηση πικρή. Πολύ πικρή μάλιστα αν αναλογιστεί κανείς ότι αυτή τη στιγμή ο Λεβέντης είναι στη βουλή και είναι στις δηλώσεις του πολύ πιο σοβαρός από τον πρωθυπουργό και το εν δυνάμει πρωθυπουργό. 
Ο πρωθυπουργός μας είναι ουσιαστικά ένας αμόρφωτος ψεύτης περιστοιχισμένος από επίδοξος διδακτορίσκους. Η αλαζονεία της ψευδοαριστεράς αυτής φαίνεται από την εμμονή του πρωθυπουργού να δίνει συνεντεύξεις στα αγγλικά ενώ με τις γνώσεις του δε θα δούλευε ούτε σε τουριστική ταβέρνα. Η άλλη απίστευτη θείτσα η κυρα Όλγα κάνει υποδείξεις στα κανάλια τι θα παίζουν και επιμένει και πάλι ότι είναι δικαίωμά τους να κάνουν την υπόδειξη... Μιλάμε δηλαδή για μικρόψυχους και ανίκανους ανθρώπους που αφού τα έκαναν θάλασσα ακόμη περισσότερο από τους προηγούμενος (αυτό είναι κατόρθωμα...) σε σημαντικά θέματα, ασχολούνται με τα επουσιώδη με μια εκδικητικότητα και μια νοοτροπία που έχουν οι στριμμένοι άνθρωποι όταν γεράσουν.... 
Στον αντίποδα ο Κυριάκος... Δυο ονόματα φτάνουν μόνο για να κατανοήσουν όλοι τι εστί ΝΔ μετά τους πολιτικούς συμβιβασμούς, που έκανε ο Μητσοτάκης να ανέβει στην προεδρία. Άδωνις και Βορίδης, δηλαδή ΛΑΟΣ και ΕΠΕΝ. Ένα κλίκ απο Χρυσή Αυγή δηλαδή. Ο Άδωνις ουσιαστικά αποτελούσε και αυτός την εποχή της ευμάρειας μια κάλτ φυσιογνωμία των περιφερειακών καναλιών. Γελάγαμε τώρα θα πρέπει να κλαίμε  για τί αυτός ο άνθρωπος θα είναι αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως σύντομα. Κλασικά εν τω μεταξύ ο Κυριάκος αναλώνεται σε πιασάρικα θέματα για τους νοικοκυραίους όπως τα Εξάρχεια και τους αναρχικούς που λέει ότι θα τα τελειώσει (Κούλης Ιστγουντ). Ή λέει μαλακίες τύπου ότι καταλαβαίνει τους φτωχούς γιατί το γραφείο του βλέπει Δυτικά Προάστια... Σοβαρέψου φίλε, έχεις λίγο χρόνο. Το ξέρω σκέφτεσαι ότι δεν μπορείς να τα πας χειρότερα από τον Αλέξη αλλά και αυτός το ίδιο σκεφτόταν....

Tuesday, September 6, 2016

Χρυσή Αυγή: Μη συμφέρουσα επιλογή

Η έντονη ακαδημαϊκή μου ενασχόληση με πολιτικές θεωρίες και σχήματα, μου δημιούργησε μια επιφυλακτικότητα ως προς το συσχετισμό της ποιότητας ενός ατόμου και της ιδεολογίας που ακολουθεί ή νομίζει ότι ακολουθεί. Μπορεί ας πούμε ένας ξενοφοβικός τύπος να βοηθάει αλλοδαπούς που γνωρίζει προσωπικά, «γιατί είναι καλά παιδιά αυτοί....δεν είναι σαν τους άλλους» και το αρνητικό του πρόσημο να παραμένει σε καφενειακή ρητορική απέχθειας, που δεν είναι καλή αλλά οκ τόσες μαλακίες λέγονται στα ελληνικά καφενεία. Από την άλλη πλευρά μπορεί να έχεις έναν ακτιβιστή μέλος ΜΚΟ, που χρησιμοποιεί τη δράση και τον κόπο συντρόφων του για αυτοπροβολή ή ακόμη χειρότερα τσεπώνει και λεφτάκια. Επομένως, συνήθως μου αρέσει να κρίνω από τα γεγονότα και τα αποτελέσματα και όχι τη θεωρία. Η δε κρίση των γεγονότων καλό θα ήταν να μη συνοδεύεται από φανταχτερά επίθετα συνυφασμένα με συναισθηματικές φορτίσεις, αλλά να γίνεται σε μια όσο το δυνατόν ψυχρή αριθμητική βάση ή έστω με επιχειρήματα που έχουν λογική συνοχή. Το ερώτημα που θέλω να θέσω είναι απλό: είναι σωστό να είναι κανείς χρυσαυγίτης στην Ελλάδα; Δεν εννοώ ηθικά σωστό, ή έστω νομικά αλλά αν είναι προς το συμφέρον του, ατομικά, συγγενικά, κοινωνικά, πατριωτικά. Που θα κατέληγε πχ η χώρα αν συγκροτούταν μια τέτοια κυβέρνηση; Οι αφορισμοί και οι χαρακτηρισμοί των ατόμων που κάνουν την πολιτική επιλογή αυτή, δε λύνουν το πρόβλημα, αλλά το διογκώνουν. Η τεταμένη ατμόσφαιρα για ιδεολογικές διαφορές σε μια χώρα η οποία μαστίζεται από κρίση οικονομική και πολιτική ρίχνει λάδι στη φωτιά.
Πριν ασχοληθούμε με την Χρυσή αυγή, να δηλώσω ότι δεν καταλαβαίνω τον όρο νεο-ναζί. Τι νέο υπάρχει αφού όταν εμφανίστηκαν πάλι αυτοί οι λεβέντες, πολλά λουλουδάκια του Β’ ΠΠ ζούσαν και βασίλευαν με την ευγενική χορηγία των ΗΠΑ. Ποιος μας πήγε πχ στο διάστημα; Ο κύριος που ισοπέδωσε το Λονδίνο με τους πυραύλους V2. Άρα δεν έχουμε νέο αλλά μάλλον συνέχεια.... κατά την προσωπική μου άποψη. Επιπλέον αυτή η εποχή αποτελεί και το μοναδικό μέτρο σύγκρισης, αφού μόνο τότε το συγκεκριμένο κόμμα ήταν στην εξουσία. Αν ψάξει κανείς λίγο βαθύτερα για την χρονική περίοδο αμέσως μετά την κατάρρευση του τρίτου Ράιχ, θα ανακαλύψει με τρόμο ότι πολλά μέλη του καθεστώτος διέφυγαν με σημαντικά οικονομικά ποσά, διαμέσου ενός δικτύου προσεκτικά δομημένου. Άρα απλά το φαινόμενο του ναζισμού δεν ξηλώθηκε απλά βρισκόταν σε ύφεση, κρυμμένο σε απόμερα συγκροτήματα της Λατινικής Αμερικής. Η δυναμική του μπορεί να είναι αμφίβολη αλλά η υπάρξή του όχι.
Ρίχνοντας μια ματιά στο εγχώριο κίνημα, δηλαδή τη Χρυσή Αυγή έχουμε να κάνουμε κάποιες ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις.  Όλα τα ηγετικά και αρχικά στελέχη του βασικού πυρήνα είναι 100% ναζιστές. Και όχι επειδή το λέμε εμείς αλλά επειδή το λένε αυτοί με τα άρθρα τους, τα ενθύμια τους, τα τατουάζ τους, την άρνηση του ολοκαυτώματος και τις ατάκες για τον Χίτλερ τον οποίον αναγνωρίζουν ως σημαντικό ιστορικό πρόσωπο και ηγετική προσωπικότητα και μάλιστα στις πιο μετριοπαθείς εμφανίσεις τους σε μεγάλης αποδοχής μέσα. Για ένα θέμα που μάλιστα όλοι τους επιτίθενται και έχουν κάνει μερικά βήματα πίσω δημόσια. Στις κλειστές συναντήσεις όμως τι θα λένε ή στα κομματικά όργανα, όταν δημόσια αρνούνται να διαχωρίσουν τη θέση τους ξεκάθαρα; Οι άνθρωποι λοιπόν είναι ναζί. Η δομή εξάλλου που έχει το κόμμα προσιδιάζει σε αυτό του Χίτλερ, με το στρατιωτικό στοιχείο να κυριαρχεί και η ιεραρχία να ακολουθείται αυστηρά. Μια άλλη απορία που δημιουργείται για ένα απλά εθνικιστικό κόμμα όπως διατείνεται ότι είναι, είναι γιατί φοράνε όλοι μαύρα αντί πχ μπλε; Η ιστορική σύνδεση με τη στολή που σχεδίασε ο Χιούγκο Μπος για τα Ες Ες είναι προφανής. Η συμμετοχή σου στη Χρυσή Αυγή σημαίνει λοιπόν ότι αποδέχεσαι την ιδεολογία του ναζισμού.  Αλλά τι σημαίνει ακριβώς αυτό;  Πέρα από όλα τα ρατσιστικά και εθνικιστικά τα οποία αλλάζουν ανάλογα με την λαϊκή κατανάλωση, σημαίνει την πλήρη υπακοή σε ένα ηγέτη στον Φύρερ. Απόλυτος ηγέτης της ιδεολογίας αυτής ιστορικά ήταν φυσικά ο Χίτλερ. Ο οποίος κάτι εθνικιστές τύπου Μεταξά και Παπαδόπουλο θα τους θεωρούσε μάλλον μετριοπαθείς και θα τους έστελνε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Γιατί μπορεί να συλλαμβάνεις κομμουνιστές, να παρενοχλείς και να φυλακίζεις αλλοδαπούς αλλά όταν τους μαζεύεις κατά χιλιάδες μέσα σε λίγες ώρες και τους εκτελείς οικογενειακώς, τότε είσαι μια άλλη κατηγορία μόνος σου. Όταν ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα υπήρχαν πολλά εθνικιστικά κόμματα στην κατεστραμμένη από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο Γερμανία. Κατάφερε να τα ξεπεράσει όλα με τον πύρινο και φανατισμένο λόγο του και να αρχίσει να ανέρχεται σιγά σιγά σε ποσοστά. Όταν λέμε πύρινο και φανατισμένο δεν κρίνουμε το περιεχόμενό του, αλλά την επιτυχία του να περάσει όσα έλεγε στο ακροατήριο του, είτε μιλούσε για το χαμένο μεγαλείο της Γερμανίας, είτε για τους Εβραίους, είτε για την υπεροχή της Αρίας Φυλής. Το αν είναι σωστά ή λάθος αυτά που έλεγε είναι άσχετο με αυτό που εξετάζουμε. Πέτυχε όσα ήθελε για τη χώρα του; Η πίστη που ζητούσε από τους ακολούθους τους ήταν απόλυτη. Είτε θα πετύχαιναν το χιλιόχρονο Ράιχ είτε θα καταστρεφόταν όλοι μαζί του. Ο τελικός απολογισμός ποιος ήταν για αυτούς που πίστεψαν σε αυτή την ιδεολογία; Όχι για τους "εχθρούς", αλλά για τους "στρατιώτες" του κινήματος. Τι κέρδισαν;

Πόσο πετυχημένος ήταν ο Χίτλερ τελικά;
Βρίσκοντας μια αδύναμη Ευρώπη και μια απρόθυμη Αμερική οι ναζί κυριάρχησαν εύκολα στην ήπειρο. Αυστρία, Τσεχία, Πολωνία(με τη βοήθεια των τότε σύμμαχων κομμουνιστών Σοβιετικών) και Γαλλία πέρασαν σε γερμανική κατοχή. Όλα καλά και όλοι χαρούμενοι όσο έρχονται οι νίκες και το χρήμα (όπως πχ τα λεφτά που πήραν από τη φτωχή Ελλάδα). Αυτή η ηρεμία παρείχε και το χρόνο να προχωρήσουν σε μαζικές εκκαθαρίσεις Εβραίων, τσιγγάνων και άλλων ανεπιθύμητων, πριν στήσουν τα στρατόπεδα. Παρένθεση, σύμφωνα με γερμανική βιβλιογραφία, οι σύγχρονοι Έλληνες ήταν ένα συνονθύλευμα φυλών που δεν είχε καμία σχέση με τους αρχαίους Έλληνες. Αλβανοί Σλάβοι και Οθωμανοί, όλα μαζί θεωρούταν οι Έλληνες άρα πολύ εύκολα θα μπορούσαμε να μπούμε στη λίστα της εκκαθάρισης. Ευτυχώς δεν μπήκαμε. Το μοναδικό συννεφάκι για το ψυχρό σύστημα εκκαθαρίσεων ήταν οι διαμαρτυρίες υψηλόβαθμων αξιωματικών της Βερμαχτ, ότι οι μαζικές εκτελέσεις έπρεπε να γίνονται μακριά από το στρατό γιατί επηρέαζε το ηθικό τους. Αυτά και όσα συνέβησαν κυρίως  στα στρατόπεδα δεν ήταν κατ’εμέ  εγκλήματα πολέμου, γιατί δεν ήταν πράξεις αντεκδίκησης πολιτών ή ξεσπάσματα του στρατού. Ήταν μια στοχευμένη και προγραμματισμένη συγκέντρωση και εκτέλεση άμαχου τελείως πληθυσμού που όμοια της δεν είχε ξαναδεί η παγκόσμια ιστορία και που σόκαρε ακόμα και στρατιωτικούς των Ναζί όπως ο Ρόμελ, οποίος ήταν αντισημίτης και πιστός ναζί.
Ο Χίτλερ έχοντας στριμώξει την Αγγλία στη γωνία αλλά μην μπορώντας να τη λυγίσει δοκιμάζει την πρώτη μερική αποτυχία του. Αλλά την είχε απομονώσει, ειδικά με τα τρομερά υποβρύχια του. Οι ΗΠΑ δεν είχαν μπει ακόμα για τα καλά στον πόλεμο και πάντοτε είχαν και το μέτωπο του Ειρηνικού. Επομένως και μια και κανείς πολιτικός ή κράτος δεν είναι αθώα περιστερά, θα μπορούσε διπλωματικά να καθυστερήσει τη σύρραξη με τους απρόθυμους Αμερικάνους, μέχρι να βγουν στην παραγωγή τα ακόμη πιο εξελιγμένα όπλα του. Ο Χίτλερ όμως δεν μπορούσε ούτε να περιμένει αλλά ούτε να ακούσει συμβουλές. Ποιος τολμούσε να τις δώσει άλλωστε; Έτσι σε μια εμμονική παρόρμηση και ενώ είχαν ειρήνη με τους Σοβιετικούς και έπαιρναν πρώτες ύλες από αυτούς αλλά ακόμη και τεχνογνωσία βασανιστηρίων για την Γκεστάπο, αποφάσισε να τους επιτεθούν. Μια λανθασμένη κίνηση η οποία θα απέβαινε μοιραία για την εξέλιξη του πολέμου και θα τον έφερνε αντιμέτωπο με τους αξιωματικούς του στα διάφορα μέτωπα, πολλές φορές σε σύντομο χρονικό διάστημα. Το πρόβλημα της Γερμανίας, ήταν η έλλειψη πρώτων υλών και γι αυτό δεν μπορούσε να εμπλακεί σε μακροχρόνιες συρράξεις. Η λύση δόθηκε από τον Γκουντέριαν που εισήγαγε τον κεραυνοβόλο πόλεμο δηλαδή βασικά την προέλαση του στρατού με άρματα μάχης που είχαν ενδοεπικοινωνία και παράλληλα την στήριξη της αεροπορίας. Δεξιοτέχνης στον πόλεμο με άρματα μάχης αλλά στη Βόρεια Αφρική ήταν και ο στρατάρχης Ρόμελ. Όλοι αυτοί οι αξιωματικοί και διάφοροι άλλοι είχαν πολλά κοινά. Κυρίως αντικαταστάθηκαν από το Χίτλερ, αν και ήταν εξαιρετικά επιτυχής στις αρχές, επειδή δεν ακολουθούσαν τις εντολές του, οι οποίες οδηγούσαν στην καταστροφή και δεν είχαν καμία στρατηγική σκέψη. Άλλοι πάλι, ανάμεσά τους και ο Ρόμελ, εκτελέστηκαν γιατί προσπάθησαν να ανατρέψουν το Χίτλερ ώστε να περισώσουν τη Γερμανία από τη φωτιά που την έριξε τελικά ο Φύρερ της. Γιατί είπαμε παραπάνω νίκη ή ολική καταστροφή. Κάποιοι αναφέρουν ότι ο Χίτλερ προς το τέλος του πολέμου ήθελε να καταστρέψει τους Γερμανούς, διότι αποδείχθηκαν ανίκανοι να ιδρύσουν το χιλιόχρονο Ράιχ του. Ο Γκέμπελς, υπουργός προπαγάνδας, δημόσια είχε ζητήσει να διεξαχθεί από τους Γερμανούς ένας απόλυτος πόλεμος μέχρις εσχάτων. Το είχε απαιτήσει μάλλον..... Έτσι μια πετυχημένη ιμπεριαλιστική αυτοκρατορία, βυθίστηκε στο αίμα. Όχι των εχθρών της αλλά των παιδιών της, καθώς 13χρονα πολεμούσαν στους τελευταίους μήνες. Φτάνει να είχαν κρατήσει τα εδάφη που ήδη είχαν και να μην επιθετόταν στον Στάλιν, ο οποίος υποψιαζόταν περισσότερο τους Συμμάχους. Όταν του επιτέθηκαν οι Ναζί δεν το πίστευε, δεν το πίστεψε καν όταν του ήρθε σχετική αναφορά από κατάσκοπό του στο Βερολίνο. Ένα λάθος που στοίχισε τις ζωές πολλών στρατιωτών του και καταστροφές ολόκληρων περιοχών όταν ακολουθήθηκε η τακτική της καμμένης γης.

Επίλογος

Η τραγική ειρωνεία είναι ότι οι περισσότεροι παραγκωνισμένοι αξιωματικοί όταν τελείωσε ο πόλεμος, αντιμετώπισαν πολύ ελαφριές ποινές και ύστερα συνέχισαν τη ζωή τους. Πολλά παλικάρια πήγαν και στο ΝΑΤΟ κλασικά. Βέβαια, στην πλειοψηφία τους δεν ήταν καν μέλη του Ναζιστικού κόμματος, ήταν απλά Γερμανοί αξιωματικοί και μάλιστα με ικανότητες. Οι ναζί δεν είχαν και τόσο καλό τέλος. Ειδικά οι επιστάτες των στρατοπέδων αλλά και τα ες ες, στην πλειοψηφία τους εκτελέστηκαν.  Η χώρα ισοπεδώθηκε και για 44 χρόνια ήταν κομμένη στα δυο. Οικογένειες για 2-3 γενιές έμειναν αποκομμένες μεταξύ τους. Ίσως η πιο χαρακτηριστική εικόνα του τι σημαίνει να είσαι ναζιστής είναι αυτή των νεκρών παιδιών του Γκέμπελς, τα οποία σκότωσε η ίδια η μητέρα τους γιατί δεν ήθελε να ζήσουν σε ένα κόσμο χωρίς τον Φύρερ της... Ο Χίτλερ είχε αυτοκτονήσει (;) χωρίς όμως να πει στους εναπομείναντες να παραδοθούν για να σωθούν οι στρατιώτες του. Αυτοί για τους οποίους νοιαζόταν οι αξιωματικοί που έδιωξε. Ίσως θα έπρεπε λοιπόν να επιλέγεις που ανήκεις, διότι μπορεί να μην είσαι μέλος, παρά απλά το προσωπικό. Όχι ότι είναι υποχρεωτικό να ανήκεις και κάπου. Αλλά όχι στην παρέα του ανθρώπου που έχασε τον πόλεμο επειδή κοιμόταν όταν έγινε η απόβαση στη Νορμανδία. Γιατί έβλεπε ταινίες μέχρι αργά και κανείς δεν τόλμησε πάλι να τον ξυπνήσει. Κλείνοντας θα ήθελα να αναφερθώ στην τύχη κάποιων πιο μετριοπαθών εθνικιστών ή ακόμη και μελών του κόμματος....Όχι καλή...καταλαβαίνετε. Γιατί υπάρχει μια μόνο γραμμή και αυτή είναι του μεγάλου Αρχηγού. Όταν σου ζητηθεί να κάνεις κάτι, πρέπει να το κάνεις γιατί στην καλύτερη πέφτεις σε δυσμένεια. Βλέποντας, το ντοκιμαντέρ Χρυσή Αυγή μια προσωπική υπόθεση, πραγματικά μου ήταν ακατανόητος ο βαθμός της σύγχυσης, για το τι αυτό το κόμμα αντιπροσωπεύει, από ορισμένα μέλη. Δεν είναι ούτε εθνικιστές, ούτε πατριώτες. Πολύ χειρότερα δεν είναι καν ακροδεξιοί ή φασίστες και ρατσιστές είναι κάτι άλλο πολύ πιο προχωρημένο. Φυσικά είναι δικαίωμα του καθενός να επιλέγει που θα ανήκει πολιτικά, αλλά τουλάχιστον πρέπει να ξέρει σε τι συμμετέχει. Το κυριότερο: έχει την υποχρέωση να αναλάβει την ευθύνη των επιλογών του. Όσο μικρή ή μεγάλη είναι αυτή, από 5 ευρώ για ένα κουπόνι του κόμματος μέχρι ένα λοστό προσγειωμένο στο αιμόφυρτο κεφάλι ενός μετανάστη. Γιατί πάντοτε κάποια στιγμή έρχεται ο λογαριασμός και τότε είναι αργά για να κρίνεις αν έκανες τη συμφέρουσα επιλογή...

Friday, September 2, 2016

ΜΕΤΑ ΘΕΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟ...

Το βαρύ χαρτί της ελληνικής βιομηχανίας είναι ο τουρισμός. Ωστόσο φαίνεται ότι και εδώ το βαπόρι λειτουργεί με μπαλώματα και μπάζει. Είτε όλα λειτουργούν ομαλά σε έναν προορισμό και οι τιμές είναι τσουχτερές, είτε υπάρχει μια τιμολογιακή πολιτική ορθή αλλά τα ορθά σταματάνε εκεί και αρχίζουν τα ανάποδα. Μια τέτοια περίπτωση είναι η Κέρκυρα, το μέρος το οποίο μεγάλωσα. Ας δούμε μερικές εμπειρίες τις οποίες βίωσα αυτό το καλοκαίρι και να διαπιστώσουμε αν υπάρχει ελπίδα να αυξηθεί το επίπεδο, εισοδηματικά, των τουριστών που έρχεται, ή αν συνεχίσουν να αυξάνονται οι αφίξεις και να μειώνονται οι εισπράξεις....
Σκουπίδια
Μια κατάσταση η οποία διαιωνίζεται τα τελευταία 15 χρόνια αν όχι παραπάνω. Ο ΧΥΤΑ Τεμπλονίου λειτουργεί παράνομα αφού οι δυνατότητες έχουν ξεπεραστεί και οι διαδικασίες για σωστή απόθεση των απορριμάτων καταστρατηγούνται. Αποτέλεσμα είναι η καταστροφή του περιβάλλοντος και η ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα και γενικότερα η επικράτηση απάνθρωπων συνθηκών διαβίωσης για τους κατοίκους της περιοχής, καθώς η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Επομένως, κάθε λίγο και λιγάκι οι κάτοικοι κλείνουν τη χωματερή, προσπαθώντας με μια παράνομη πράξη να αποκαταστήσουν τη νομιμότητα και να σώσουν κυριολεκτικά τις ζωές τους. Σε μια εποχή που τα σκουπίδια δημιουργούν εισόδημα μέσω εργοστασίων στην Ελλάδα αποτελούν ένα τεράστιο πρόβλημα. Στην Αθήνα πχ θυμόμαστε τις αντιδράσεις στην Κερατέα. Τα σκουπίδια ΜΑΣ όμως κάπου πρέπει να πάνε. Αλλά το θέμα είναι ότι κανείς δε θέλει και τα σκουπίδια όλων των άλλων να αθροίζονται στην αυλή του ανεξέλεγκτα. Όταν προσπάθησαν να λειτουργήσουν ΧΥΤΑ στη Λευκίμμη έγινε χαμός. Οι κάτοικοι ήξεραν ότι σε χρόνο μηδέν ο ΧΥΤΑ θα μάζευε όλα τα σκουπίδια του νησιού σε υπερθετικό βαθμό και όχι της περιοχής. Πριν τη συνένωση των δήμων ο Άγιος Γεώργιος, το Θινάλι και οι Εσπεριοί είχαν μια κοινή χωματερή στα βόρεια στο Δήμο Θιναλίών. Ποτέ δεν υπήρξε πρόβλημα με τα σκουπίδια ιδιαίτερο, ενώ τωρα βρωμοκοπάει ο τόπος και έκτος από πρόβλημα αισθητικής είναι και πρόβλημα υγιεινής. Επομένως πιθανόν το μοντέλο το οποίο χρειάζεται να ακολουθηθεί είναι αυτό των τριών ή και περισσότερων ΧΥΤΑ, οι οποίοι θα διαχειρίζονται αποκλειστικά απορρίμματα της περιοχής τους
Ύδρευση
Η πόλη της Κέρκυρας δεν έχει πόσιμο νερό. Είχε γίνει μια προσπάθεια μέσω μονάδων αφαλάτωσης σε διάφορα σημεία της πόλης όπου και το νερό φιλτραριζόταν και το προμηθευόταν οι κάτοικοι με κάρτες αλλά δεν επεκτάθηκε. Δεν ξέρω αν λειτουργεί ακόμα αυτή την εποχής της εγκατάλειψης των δημόσιων υποδομών για τον απλό πολίτη... Σε διάφορους δήμους ή περιοχές, έχει νερό πόσιμο αλλά με προβλήματα. Στη βόρεια Κέρκυρα πχ στην περιοχή Θινάλι έχει νερό αλλά όχι για όλους και όχι συνέχεια. Συνεχείς καθημερινές διακοπές σε κατοικίες κυρίως, κάνουν τη ζωή δύσκολη τους καλοκαιρινούς μήνες, προκαλούν ζημίες στις υδραυλικές εγκαταστάσεις και χείριστες εντυπώσεις στους επισκέπτες του νησιού. Ειδικά σε αυτούς που έχουν την ατυχία να μη μένουν σε ξενοδοχείο αλλά σε κατοικία.
Δρόμοι
Ότι και να πούμε είναι λίγο για τις πατέντες των κερκυραϊκών δρόμων. Μόνο ότι το κομμάτι Αλυκές – Τζάβρου γύρω στα 6 χιλιόμετρα δηλαδή πήρε δεκαετίες να ολοκληρωθεί, φτάνει για να καταλάβει κανείς την ποιότητα του στρατηγικού σχεδιασμού για το οδικό δίκτυο. Και σα να μη φτάνει η αθλιότητα και οι κακοτεχνίες υπάρχουν και τα ενοικιαζόμενα οχήματα. Ειδικά οι μηχανές με τους διάφορους ανίδεους τουρίστες είναι πολύ επικίνδυνες για όλους. Τα τελευταία χρόνια έχει εξαπλωθεί και η μάστιγα των γουρούνων.... Πόσα οχήματα με ανίδεους χειριστές να αντέξει το περιορισμένο οδικό δίκτυο; Αυτά λοιπόν τα τετράτροχα τα οδηγάς με δίπλωμα αυτοκινήτου αλλά είναι πολύ επιρρεπή στο τουμπάρισμα και φυσικά δεν τραβάνε με δυο άτομα πάνω. Πάνε το πολύ με 50 και άμα πέσεις σε καμία παρέα τότε τα πράγματα ζορίζουν... Όλη η κατάσταση επιδεινώνεται από την απίστευτη χαλαρότητα των αρχών απέναντι στους τουρίστες, οι οποίοι καταλαβαίνουν ότι εδώ δεν υπάρχουν νόμοι,ή μάλλον δεν εφαρμόζονται και τα νέα διαδίδονται γρήγορα στις χώρες τους. Τελευταίο απίστευτο στοιχείο για την αναρχία που επικρατεί στους δρόμους του νησιού είναι η άδεια που πήραν να λειτουργήσουν λεωφορεία περιήγησης μέσα στο σκασμένο οδικό δίκτυο της πόλης, κατά τους θερινούς μήνες. Άμαξες, τρενάκι, λεωφορεία τουριστικά, ιχ ντόπιων, ενοικιαζόμενα...λεωφορείο για τα αξιοθέατα μας έλειπε. Η τιμή δε 15 ευρώ όταν στην Βαρκελώνη είναι 20....με 2 -3 ώρες περιήγηση. Πόση ώρα διαρκεί στην Κέρκυρα; Ότι να ναι.....
Επαγγελματίες
Υπάρχουν καλοί..υπάρχουν κακοί, αλλά υπάρχουν και για κλωτσιές. Απλό παράδειγμα μέσα από γεγονός. Κυριακή ψάχνω για βενζίνη και έχω μόνο κάρτα (οφείλουν να έχουν μηχάνημα) βλέπω ένα ανοιχτό πρατήριο σταματάω λέω το ποσό μου βάζει βενζίνη. Θα πληρώσω με κάρτα λέω, α είμαστε κλειστά μου λέει ο υπάλληλος εγώ απλά βοηθάω για το μηχάνημα..βέβαια το μηχάνημα αν δε βάλεις λεφτά δε λειτουργεί. Είναι ένας μπάρμπας εκεί που είναι ιδιοκτήτης μου λέει να του αφήσω την ταυτότητά μου και να του φέρω τα λεφτά. 12 η ώρα καλοκαιριάτικα να ψάχνω ΑΤΜ..... Επειδή αυτός ήθελε να κάνει πονηριές και να είναι ανοιχτός ενώ το πρόγραμμα έλεγε ότι είναι κλειστός... Άσε που τελειώνει πιο γρήγορα η βενζίνη του.... Αλλά κακώς βαριόμουν να τσακωθώ και λέω κακώς γιατί όσο έχουμε τη λογική του ωχ αδερφέ τα πράγματα θα χειροτερεύουν για όλους μας. Κάποιοι πονηροί, ανίκανοι και επιτήδειοι θα μας έχουν στείλει στον πάτο ως τοπική οικονομία και κοινωνία και αυτοί θα επιπλέουν...



Παιχνίδια Στέμματος

Έχοντας μείνει πολύ πίσω στους κύκλους του Games of Thrones έκατσα να δω όλους τους κύκλους από το 3 και μετά μαζεμένους. Έναν εθισμό τον έπαθα η αλήθεια είναι, αλλά και έναν εκνευρισμό με χαρακτήρες όπως του Τζόφρι και του Ράμσευ. Πραγματικά ήταν εκνευριστικοί και ηλίθιοι κακοί όχι πχ έξυπνοι όπως ήταν κόρη και πατέρας Λάννιστερ. Η μεγάλη μαγκιά όμως του Μάρτιν είναι οι αληθινοί χαρακτήρες που είναι στη μέση, ούτε καλοί ούτε κακοί απλά πραγματιστές. Ένας τέτοιος είναι ο Τάιγουϊν Λάννιστερ ο οποίος είναι για εμένα το πρότυπο του τέλειου ηγεμόνα, γι αυτό αποτελεί ίσως μυστήριο γιατί ανέχτηκε τις ηλιθιότητες του Τζόφρυ, ίσως νόμιζε ότι θα τον περιόριζε αλλά ο εγγονός του ήταν χειρότερος και από το βλαστάρι του Μπόλτον καθώς ήταν και χαζός εκτός από κακός. Δειλοί ήταν και οι δυο όπως φάνηκε στη Μάχη των Μπάσταρδων. Επιστρέφοντας στη δομή των χαρακτήρων του έργου βλέπουμε ότι ακόμα και οι καλοί έχουν σκοτεινά σημεία, τα οποία φαίνονται σε μεμονωμένα στιγμιότυπα όπως πχ η αποχώρηση του Σνόου από τη Νυχτερινή Φρουρά ή η απομάκρυνση του Τζόρα από τη Νταινέρυς κτλ.
Με τη δημιουργία τόσων πολλών συναρπαστικών χαρακτήρων ώρες ώρες ο καθένας ζει κυριολεκτικά στον κόσμο του. Πχ η Σέρσει έχει τους φανατικούς και οι Σταρκ σκέφτονται τα..ζόμπι. Καμία σύνδεση μεταξύ τους, η απουσία της οποίας δημιουργεί ξεχωριστές ιστορίες που ενώνονται κάποια στιγμή. Αλλά αυτό είναι και το δυνατό σημείο της πλοκής ώστε να μένει πραγματικά ρεαλιστική και όχι ανόητα ηρωική. Κεντρικοί χαρακτήρες μπορούν εν ριπή οφθαλμού να σφαγιαστούν (ματωμένος γάμος) χωρίς να χάσεις το ενδιαφέρον για τη σειρά εντελώς. Ναι μεν σπάζεσαι, αλλά κολλάς πιο πολύ χωρίς να είσαι σίγουρος τι θα γίνει μετά. Βέβαια, οκ είπαμε ρε Μάρτιν αλλά άσε μια γαμημένη φορά να γίνουν όλα όπως σχεδιάστηκαν. ΓΙ ΑΥΤΟ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙΣ ΚΑΤΙ. Ίσως η πιο χαρακτηριστική απόδειξη της ρεαλιστικότητας της σειράς είναι ο πιο σκληρός πολεμιστής – καριόλης Τζόν Σνόου. Αν κοιτάξετε προσεκτικά την εξέλιξη των μαχών που λαμβάνει μέρος αυτό που κάνει σε όλες είναι να αποφεύγει και να αποκρούει, πολλές φορές με θανάσιμο τρόπο, τις επιθέσεις που δέχεται. Δεν τον δείχνει δηλαδή να επιτίθεται και να τους σκοτώνει 10 10. Είναι μια μάχη φθοράς όπου οι λιγότερο κατεστραμμένοι βγαίνουν νικητές. Η μάχη των Μπάσταρδων και πάλι αποτελεί ένα ορόσημο. Μια ωδή ουσιαστικά στην κτηνωδία του πολέμου. Ένα ακόμη μάθημα που προσπαθούν να σου διδάξουν αυτά τα βιβλία...

Μια πιθανή εξέλιξη είναι η σύμπραξη μεταξύ θείας και ανηψιού καθώς ο Σνόου δεν επιθυμεί να είναι βασιλιάς μέχρι τώρα και η Νταϊνέρυς είναι διαλλακτική θέλει να σώσει τον απλό κόσμο (το υπόδειγμα του καλού μονάρχη) και έχει τους δράκους. Λίγο φωτιά θα τσουρουφλίσει τους κρυόκωλους.... Στη μέση είναι η Σέρσεϊ, η οποία το παράκανε όμως σκοτώνοντας το γιο της και γιο του Τζεήμι. Ο αδελφός της φαίνεται να έχει μια αργή μεταστροφή προς έναν συμβιβαστικό ρεαλισμό και να αντιλαμβάνεται ότι ο τρόπος των Λάνιστερ δημιουργεί μόνο εχθρούς και θανάτους για όλες τις πλευρές. Άρα θα έχει ενδιαφέρον να δουμε πως θα κινηθεί