Sunday, September 18, 2016

Τα μούσια του κακού παιδιού. Τι ψάχνετε;

Εντάξει το ξέρω έχουν γράψει πολλοί για τη μόδα με τα μούσια και τα αρνητικά της. Καθήμενος όμως μια φορά αναλογίστηκα ποια πραγματική ανάγκη εξυπηρετεί...καθώς όλα είναι ζήτημα προσφοράς και ζήτησης. Λοιπόν έχω μια προσέγγιση πάνω στο θέμα που συνδέει έναν παλιότερο αστικό μύθο για το γυναικείο φύλλο με τα μούσια και τα τατουάζ ως στυλ. Είναι η μυθολογία του κακού παιδιού. Το πρόβλημα με αυτόν τον τύπο άντρα ήταν ότι αποδείχτηκε μαλάκας για τα γυναικεία πρότυπα και κράχτηκε ανηλεώς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όχι άδικα βέβαια αλλά ούτε και δίκαια αφού από τη στιγμή που κάποιος είναι κακό παιδί, ανάλογα θα φερθεί κιόλας. Δεν παίρνεις μόνο τα καλά και αφήνεις τα κακά από το χαρακτήρα κάποιου. Με λίγα λόγια κορίτσα δεν έγινε μαλάκας, ήταν.
Κάπου εδώ ήρθε ο μουσάτος στην ιστορία μας. Ένα υβρίδιο της σύγχρονης ποπ κουλτούρας. Λίγο κακό παιδί, λίγο ψαγμένος, λίγο εναλλακτικός, λίγο μάγκας-μπαρουτοκαπνισμένος από τη ζωή....Όλα αυτά και τίποτα μαζί. Ας ήμαστε δίκαιοι όμως. Εμείς δε θα αφήναμε μούσι για να καλυτερέψουμε τις πιθανότητες με το γυναικείο φύλο; Εγώ προσωπικά το βρίσκω ιδιαίτερα επώδυνο να αντέξω όλο αυτό το μαλλί πάνω μου. Αν και κατά γεννειοφόρους φίλους μου ύστερα από κανά 2 βδομάδες που μεγαλώνει, δε σε τρώει. Αυτός είναι ο πρώτος λόγος που δεν αφήνω. Ο δεύτερος είναι ότι μάλλον θα ήμουν σαν τους τύπους από το Deadliest Catch και οι γυναίκες θα έφευγαν τρέχοντας. Βέβαια κάποιες που τις αρέσουν οι πολύ αγριωποί θα έλκονταν. Άρα, σωστό το επιχείρημα των φίλων μου.... Άσε μούσι να πηδήξεις φιλαράκι. Το θέμα κορίτσια όμως ότι όλα αυτά που ψάχνετε δεν τα προσφέρει ένα μούσι, ένα τατουάζ, ένα σοφιστικέ στυλάκι ή ότι άλλο ως εικόνα. Αυτά είναι μόνο η βιτρίνα  του ατόμου που πιστεύετε ότι ίσως θέλετε. Γιατί μπορεί απλά να είναι μόνο αυτό, βιτρίνα. Επομένως, μην τα βάζετε με τους μουσάτους, είναι όλα θέμα οικονομίας της αγοράς. Δημιουργήσατε τη ζήτηση με τα α και ου τι αντρουά τύπος είναι αυτός, λουστείτε τώρα την προσφορά. Και αφού τα είπα αυτά αυτά πάω να ξυριστώ

Sunday, September 11, 2016

Μύρισε κορεκτίλα

Επί ευκαιρία με την Ολυμπιάδα για τα άτομα ειδικές ικανότητες ξεπετάχτηκαν πάλι στα σόσιαλ μύδια αστειάτορες με αίσθηση πολιτικής κορεκτίλας να λένε ότι οι Έλληνες χαίρονται για τα μετάλλια αλλά κλείνουν ράμπες και θέσεις αναπήρων κτλ κτλ.... Δηλαδή ας πούμε  η εν γένει συμπεριφορά και ο σεβασμός απέναντι στο νόμο στην Ελλάδα είναι τέτοια που αυτό είναι το κομμάτι που λείπει... Μια ζωή ξυπνιτζήδες αυτή η χώρα που δεν καταλαβαίνουν πως αντιμετωπίζετε ένα πρόβλημα.... Διαβάζεις πρώτα καλά την εκφώνηση.
Πρώτα απ' όλα θα πρέπει να φοράμε ζώνες και κράνη για να μη δημιουργούνται άλλα άτομα με κινητικές δυσκολίες (μεγάλο ποσοστό των αθλητών μας ανήκουν σε αυτή την κατηγορία). Να ηρεμήσουμε λίγο στο δρόμο και να μη ζορίζουμε κάθε φορά την τύχη μας σε μια επίδειξη εξυπνάδας και ελληναρισμού... Στον προορισμό μας θέλουμε να φτάσουμε όλοι... Τώρα σχετικά με τις ράμπες τις θέσεις παρκαρίσματος και όλα αυτά θα πρέπει να αναρωτηθεί ο κάθε φίλος μας αν η πολυκατοικία στην οποία διαμένει δικαιούται να έχει είσοδο - έξοδο για 5 αυτοκίνητα... Ε μετά και ο άλλος απελπισμένος θα πάει να το παρκάρει όπου βρει χωρίς να ενοχλεί κάποιον με φωνή και ικανότητα να τον βλάψει... Μήπως κύριε επαναστάτη έπεσε κάνα λάδωμα στην πολεοδομία και έτσι εσύ πάντα παρκάρεις στην πυλωτή σου με ευκολία; Γιατί δεν τη λες στον γείτονα που έκανε το μαγαζί που δε νοίκιαζε με το έτσι θέλω γκαράζ; Τι λέει ο κανονισμός της πολυκατοικίας; Φυσικά και είμαι υπέρ του κραξίματος αυτόν που παρκάρουν στις θέσεις αναπήρων ακόμα και όταν υπάρχουν θέσεις αλλά είμαι υπέρ του κραξίματος και σε αυτούς που πιάνουν δυο θέσεις απλές. Άμα εμπεδώσει κάποιος ότι το δεύτερο είναι μαλακία ούτε που θα σκεφτεί να κάνει το πρώτο. Κλείνοντας, θα διηγηθώ μια προσωπική εμπειρία. Χριστούγεννα 2014, πάω για καφέ στη Νέα Σμύρνη, ψάχνω να παρκάρω, βρίσκω σε μια περίεργη κατηφόρα ύστερα από κάποια ώρα και μακριά από την καφετέρια. Η εν λόγω περιοχή έχει τις έξυπνες πολυκατοικίες με εισόδους για τζάμπο. Πάω να φύγω βλέπω ότι σε εκείνο το σημείο υπάρχει σήμανση για διάβαση για καροτσάκι!!!! Μιλάμε πεζός πέρναγες δεν πέρναγες αλλά κάποιος από το δήμο το έβαψε έτσι γιατί μάλλον υπήρχε κάποιος που ήθελε να μπαίνει στη ζούλα σε αυτοσχέδιο γκαράζ... Φυσικά το πήρα από εκεί, για να αποφύγω την κλήση και ίσως και κάποια δημοσίευση ως γαϊδάρου. Στη συνείδησή μου δε νομίζω ότι αυτή ήταν διάβαση για άτομα με κινητικά προβλήματα αλλά διάβαση που είχε φτιαχτεί από άτομα που θέλουν να δημιουργούν προβλήματα. Για να λένε μετά πόσο κορεκτίλες είναι. Με μέτρο παιδιά

Η φαιδρότητα ενός πολιτικού συστήματος που καταρρέει

Η οικονομική κρίση έφερε και κοινωνική αλλά και πολιτική κρίση. Η φαιδρότητα των πολιτικών αρχηγών (και όχι κάποιων τυχάρπαστων βουλευτών - πολιτευτών) κάνει πλέον τον Λεβέντη της δεκαετίας του '90 μια ανάμνηση πικρή. Πολύ πικρή μάλιστα αν αναλογιστεί κανείς ότι αυτή τη στιγμή ο Λεβέντης είναι στη βουλή και είναι στις δηλώσεις του πολύ πιο σοβαρός από τον πρωθυπουργό και το εν δυνάμει πρωθυπουργό. 
Ο πρωθυπουργός μας είναι ουσιαστικά ένας αμόρφωτος ψεύτης περιστοιχισμένος από επίδοξος διδακτορίσκους. Η αλαζονεία της ψευδοαριστεράς αυτής φαίνεται από την εμμονή του πρωθυπουργού να δίνει συνεντεύξεις στα αγγλικά ενώ με τις γνώσεις του δε θα δούλευε ούτε σε τουριστική ταβέρνα. Η άλλη απίστευτη θείτσα η κυρα Όλγα κάνει υποδείξεις στα κανάλια τι θα παίζουν και επιμένει και πάλι ότι είναι δικαίωμά τους να κάνουν την υπόδειξη... Μιλάμε δηλαδή για μικρόψυχους και ανίκανους ανθρώπους που αφού τα έκαναν θάλασσα ακόμη περισσότερο από τους προηγούμενος (αυτό είναι κατόρθωμα...) σε σημαντικά θέματα, ασχολούνται με τα επουσιώδη με μια εκδικητικότητα και μια νοοτροπία που έχουν οι στριμμένοι άνθρωποι όταν γεράσουν.... 
Στον αντίποδα ο Κυριάκος... Δυο ονόματα φτάνουν μόνο για να κατανοήσουν όλοι τι εστί ΝΔ μετά τους πολιτικούς συμβιβασμούς, που έκανε ο Μητσοτάκης να ανέβει στην προεδρία. Άδωνις και Βορίδης, δηλαδή ΛΑΟΣ και ΕΠΕΝ. Ένα κλίκ απο Χρυσή Αυγή δηλαδή. Ο Άδωνις ουσιαστικά αποτελούσε και αυτός την εποχή της ευμάρειας μια κάλτ φυσιογνωμία των περιφερειακών καναλιών. Γελάγαμε τώρα θα πρέπει να κλαίμε  για τί αυτός ο άνθρωπος θα είναι αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως σύντομα. Κλασικά εν τω μεταξύ ο Κυριάκος αναλώνεται σε πιασάρικα θέματα για τους νοικοκυραίους όπως τα Εξάρχεια και τους αναρχικούς που λέει ότι θα τα τελειώσει (Κούλης Ιστγουντ). Ή λέει μαλακίες τύπου ότι καταλαβαίνει τους φτωχούς γιατί το γραφείο του βλέπει Δυτικά Προάστια... Σοβαρέψου φίλε, έχεις λίγο χρόνο. Το ξέρω σκέφτεσαι ότι δεν μπορείς να τα πας χειρότερα από τον Αλέξη αλλά και αυτός το ίδιο σκεφτόταν....

Tuesday, September 6, 2016

Χρυσή Αυγή: Μη συμφέρουσα επιλογή

Η έντονη ακαδημαϊκή μου ενασχόληση με πολιτικές θεωρίες και σχήματα, μου δημιούργησε μια επιφυλακτικότητα ως προς το συσχετισμό της ποιότητας ενός ατόμου και της ιδεολογίας που ακολουθεί ή νομίζει ότι ακολουθεί. Μπορεί ας πούμε ένας ξενοφοβικός τύπος να βοηθάει αλλοδαπούς που γνωρίζει προσωπικά, «γιατί είναι καλά παιδιά αυτοί....δεν είναι σαν τους άλλους» και το αρνητικό του πρόσημο να παραμένει σε καφενειακή ρητορική απέχθειας, που δεν είναι καλή αλλά οκ τόσες μαλακίες λέγονται στα ελληνικά καφενεία. Από την άλλη πλευρά μπορεί να έχεις έναν ακτιβιστή μέλος ΜΚΟ, που χρησιμοποιεί τη δράση και τον κόπο συντρόφων του για αυτοπροβολή ή ακόμη χειρότερα τσεπώνει και λεφτάκια. Επομένως, συνήθως μου αρέσει να κρίνω από τα γεγονότα και τα αποτελέσματα και όχι τη θεωρία. Η δε κρίση των γεγονότων καλό θα ήταν να μη συνοδεύεται από φανταχτερά επίθετα συνυφασμένα με συναισθηματικές φορτίσεις, αλλά να γίνεται σε μια όσο το δυνατόν ψυχρή αριθμητική βάση ή έστω με επιχειρήματα που έχουν λογική συνοχή. Το ερώτημα που θέλω να θέσω είναι απλό: είναι σωστό να είναι κανείς χρυσαυγίτης στην Ελλάδα; Δεν εννοώ ηθικά σωστό, ή έστω νομικά αλλά αν είναι προς το συμφέρον του, ατομικά, συγγενικά, κοινωνικά, πατριωτικά. Που θα κατέληγε πχ η χώρα αν συγκροτούταν μια τέτοια κυβέρνηση; Οι αφορισμοί και οι χαρακτηρισμοί των ατόμων που κάνουν την πολιτική επιλογή αυτή, δε λύνουν το πρόβλημα, αλλά το διογκώνουν. Η τεταμένη ατμόσφαιρα για ιδεολογικές διαφορές σε μια χώρα η οποία μαστίζεται από κρίση οικονομική και πολιτική ρίχνει λάδι στη φωτιά.
Πριν ασχοληθούμε με την Χρυσή αυγή, να δηλώσω ότι δεν καταλαβαίνω τον όρο νεο-ναζί. Τι νέο υπάρχει αφού όταν εμφανίστηκαν πάλι αυτοί οι λεβέντες, πολλά λουλουδάκια του Β’ ΠΠ ζούσαν και βασίλευαν με την ευγενική χορηγία των ΗΠΑ. Ποιος μας πήγε πχ στο διάστημα; Ο κύριος που ισοπέδωσε το Λονδίνο με τους πυραύλους V2. Άρα δεν έχουμε νέο αλλά μάλλον συνέχεια.... κατά την προσωπική μου άποψη. Επιπλέον αυτή η εποχή αποτελεί και το μοναδικό μέτρο σύγκρισης, αφού μόνο τότε το συγκεκριμένο κόμμα ήταν στην εξουσία. Αν ψάξει κανείς λίγο βαθύτερα για την χρονική περίοδο αμέσως μετά την κατάρρευση του τρίτου Ράιχ, θα ανακαλύψει με τρόμο ότι πολλά μέλη του καθεστώτος διέφυγαν με σημαντικά οικονομικά ποσά, διαμέσου ενός δικτύου προσεκτικά δομημένου. Άρα απλά το φαινόμενο του ναζισμού δεν ξηλώθηκε απλά βρισκόταν σε ύφεση, κρυμμένο σε απόμερα συγκροτήματα της Λατινικής Αμερικής. Η δυναμική του μπορεί να είναι αμφίβολη αλλά η υπάρξή του όχι.
Ρίχνοντας μια ματιά στο εγχώριο κίνημα, δηλαδή τη Χρυσή Αυγή έχουμε να κάνουμε κάποιες ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις.  Όλα τα ηγετικά και αρχικά στελέχη του βασικού πυρήνα είναι 100% ναζιστές. Και όχι επειδή το λέμε εμείς αλλά επειδή το λένε αυτοί με τα άρθρα τους, τα ενθύμια τους, τα τατουάζ τους, την άρνηση του ολοκαυτώματος και τις ατάκες για τον Χίτλερ τον οποίον αναγνωρίζουν ως σημαντικό ιστορικό πρόσωπο και ηγετική προσωπικότητα και μάλιστα στις πιο μετριοπαθείς εμφανίσεις τους σε μεγάλης αποδοχής μέσα. Για ένα θέμα που μάλιστα όλοι τους επιτίθενται και έχουν κάνει μερικά βήματα πίσω δημόσια. Στις κλειστές συναντήσεις όμως τι θα λένε ή στα κομματικά όργανα, όταν δημόσια αρνούνται να διαχωρίσουν τη θέση τους ξεκάθαρα; Οι άνθρωποι λοιπόν είναι ναζί. Η δομή εξάλλου που έχει το κόμμα προσιδιάζει σε αυτό του Χίτλερ, με το στρατιωτικό στοιχείο να κυριαρχεί και η ιεραρχία να ακολουθείται αυστηρά. Μια άλλη απορία που δημιουργείται για ένα απλά εθνικιστικό κόμμα όπως διατείνεται ότι είναι, είναι γιατί φοράνε όλοι μαύρα αντί πχ μπλε; Η ιστορική σύνδεση με τη στολή που σχεδίασε ο Χιούγκο Μπος για τα Ες Ες είναι προφανής. Η συμμετοχή σου στη Χρυσή Αυγή σημαίνει λοιπόν ότι αποδέχεσαι την ιδεολογία του ναζισμού.  Αλλά τι σημαίνει ακριβώς αυτό;  Πέρα από όλα τα ρατσιστικά και εθνικιστικά τα οποία αλλάζουν ανάλογα με την λαϊκή κατανάλωση, σημαίνει την πλήρη υπακοή σε ένα ηγέτη στον Φύρερ. Απόλυτος ηγέτης της ιδεολογίας αυτής ιστορικά ήταν φυσικά ο Χίτλερ. Ο οποίος κάτι εθνικιστές τύπου Μεταξά και Παπαδόπουλο θα τους θεωρούσε μάλλον μετριοπαθείς και θα τους έστελνε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Γιατί μπορεί να συλλαμβάνεις κομμουνιστές, να παρενοχλείς και να φυλακίζεις αλλοδαπούς αλλά όταν τους μαζεύεις κατά χιλιάδες μέσα σε λίγες ώρες και τους εκτελείς οικογενειακώς, τότε είσαι μια άλλη κατηγορία μόνος σου. Όταν ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα υπήρχαν πολλά εθνικιστικά κόμματα στην κατεστραμμένη από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο Γερμανία. Κατάφερε να τα ξεπεράσει όλα με τον πύρινο και φανατισμένο λόγο του και να αρχίσει να ανέρχεται σιγά σιγά σε ποσοστά. Όταν λέμε πύρινο και φανατισμένο δεν κρίνουμε το περιεχόμενό του, αλλά την επιτυχία του να περάσει όσα έλεγε στο ακροατήριο του, είτε μιλούσε για το χαμένο μεγαλείο της Γερμανίας, είτε για τους Εβραίους, είτε για την υπεροχή της Αρίας Φυλής. Το αν είναι σωστά ή λάθος αυτά που έλεγε είναι άσχετο με αυτό που εξετάζουμε. Πέτυχε όσα ήθελε για τη χώρα του; Η πίστη που ζητούσε από τους ακολούθους τους ήταν απόλυτη. Είτε θα πετύχαιναν το χιλιόχρονο Ράιχ είτε θα καταστρεφόταν όλοι μαζί του. Ο τελικός απολογισμός ποιος ήταν για αυτούς που πίστεψαν σε αυτή την ιδεολογία; Όχι για τους "εχθρούς", αλλά για τους "στρατιώτες" του κινήματος. Τι κέρδισαν;

Πόσο πετυχημένος ήταν ο Χίτλερ τελικά;
Βρίσκοντας μια αδύναμη Ευρώπη και μια απρόθυμη Αμερική οι ναζί κυριάρχησαν εύκολα στην ήπειρο. Αυστρία, Τσεχία, Πολωνία(με τη βοήθεια των τότε σύμμαχων κομμουνιστών Σοβιετικών) και Γαλλία πέρασαν σε γερμανική κατοχή. Όλα καλά και όλοι χαρούμενοι όσο έρχονται οι νίκες και το χρήμα (όπως πχ τα λεφτά που πήραν από τη φτωχή Ελλάδα). Αυτή η ηρεμία παρείχε και το χρόνο να προχωρήσουν σε μαζικές εκκαθαρίσεις Εβραίων, τσιγγάνων και άλλων ανεπιθύμητων, πριν στήσουν τα στρατόπεδα. Παρένθεση, σύμφωνα με γερμανική βιβλιογραφία, οι σύγχρονοι Έλληνες ήταν ένα συνονθύλευμα φυλών που δεν είχε καμία σχέση με τους αρχαίους Έλληνες. Αλβανοί Σλάβοι και Οθωμανοί, όλα μαζί θεωρούταν οι Έλληνες άρα πολύ εύκολα θα μπορούσαμε να μπούμε στη λίστα της εκκαθάρισης. Ευτυχώς δεν μπήκαμε. Το μοναδικό συννεφάκι για το ψυχρό σύστημα εκκαθαρίσεων ήταν οι διαμαρτυρίες υψηλόβαθμων αξιωματικών της Βερμαχτ, ότι οι μαζικές εκτελέσεις έπρεπε να γίνονται μακριά από το στρατό γιατί επηρέαζε το ηθικό τους. Αυτά και όσα συνέβησαν κυρίως  στα στρατόπεδα δεν ήταν κατ’εμέ  εγκλήματα πολέμου, γιατί δεν ήταν πράξεις αντεκδίκησης πολιτών ή ξεσπάσματα του στρατού. Ήταν μια στοχευμένη και προγραμματισμένη συγκέντρωση και εκτέλεση άμαχου τελείως πληθυσμού που όμοια της δεν είχε ξαναδεί η παγκόσμια ιστορία και που σόκαρε ακόμα και στρατιωτικούς των Ναζί όπως ο Ρόμελ, οποίος ήταν αντισημίτης και πιστός ναζί.
Ο Χίτλερ έχοντας στριμώξει την Αγγλία στη γωνία αλλά μην μπορώντας να τη λυγίσει δοκιμάζει την πρώτη μερική αποτυχία του. Αλλά την είχε απομονώσει, ειδικά με τα τρομερά υποβρύχια του. Οι ΗΠΑ δεν είχαν μπει ακόμα για τα καλά στον πόλεμο και πάντοτε είχαν και το μέτωπο του Ειρηνικού. Επομένως και μια και κανείς πολιτικός ή κράτος δεν είναι αθώα περιστερά, θα μπορούσε διπλωματικά να καθυστερήσει τη σύρραξη με τους απρόθυμους Αμερικάνους, μέχρι να βγουν στην παραγωγή τα ακόμη πιο εξελιγμένα όπλα του. Ο Χίτλερ όμως δεν μπορούσε ούτε να περιμένει αλλά ούτε να ακούσει συμβουλές. Ποιος τολμούσε να τις δώσει άλλωστε; Έτσι σε μια εμμονική παρόρμηση και ενώ είχαν ειρήνη με τους Σοβιετικούς και έπαιρναν πρώτες ύλες από αυτούς αλλά ακόμη και τεχνογνωσία βασανιστηρίων για την Γκεστάπο, αποφάσισε να τους επιτεθούν. Μια λανθασμένη κίνηση η οποία θα απέβαινε μοιραία για την εξέλιξη του πολέμου και θα τον έφερνε αντιμέτωπο με τους αξιωματικούς του στα διάφορα μέτωπα, πολλές φορές σε σύντομο χρονικό διάστημα. Το πρόβλημα της Γερμανίας, ήταν η έλλειψη πρώτων υλών και γι αυτό δεν μπορούσε να εμπλακεί σε μακροχρόνιες συρράξεις. Η λύση δόθηκε από τον Γκουντέριαν που εισήγαγε τον κεραυνοβόλο πόλεμο δηλαδή βασικά την προέλαση του στρατού με άρματα μάχης που είχαν ενδοεπικοινωνία και παράλληλα την στήριξη της αεροπορίας. Δεξιοτέχνης στον πόλεμο με άρματα μάχης αλλά στη Βόρεια Αφρική ήταν και ο στρατάρχης Ρόμελ. Όλοι αυτοί οι αξιωματικοί και διάφοροι άλλοι είχαν πολλά κοινά. Κυρίως αντικαταστάθηκαν από το Χίτλερ, αν και ήταν εξαιρετικά επιτυχής στις αρχές, επειδή δεν ακολουθούσαν τις εντολές του, οι οποίες οδηγούσαν στην καταστροφή και δεν είχαν καμία στρατηγική σκέψη. Άλλοι πάλι, ανάμεσά τους και ο Ρόμελ, εκτελέστηκαν γιατί προσπάθησαν να ανατρέψουν το Χίτλερ ώστε να περισώσουν τη Γερμανία από τη φωτιά που την έριξε τελικά ο Φύρερ της. Γιατί είπαμε παραπάνω νίκη ή ολική καταστροφή. Κάποιοι αναφέρουν ότι ο Χίτλερ προς το τέλος του πολέμου ήθελε να καταστρέψει τους Γερμανούς, διότι αποδείχθηκαν ανίκανοι να ιδρύσουν το χιλιόχρονο Ράιχ του. Ο Γκέμπελς, υπουργός προπαγάνδας, δημόσια είχε ζητήσει να διεξαχθεί από τους Γερμανούς ένας απόλυτος πόλεμος μέχρις εσχάτων. Το είχε απαιτήσει μάλλον..... Έτσι μια πετυχημένη ιμπεριαλιστική αυτοκρατορία, βυθίστηκε στο αίμα. Όχι των εχθρών της αλλά των παιδιών της, καθώς 13χρονα πολεμούσαν στους τελευταίους μήνες. Φτάνει να είχαν κρατήσει τα εδάφη που ήδη είχαν και να μην επιθετόταν στον Στάλιν, ο οποίος υποψιαζόταν περισσότερο τους Συμμάχους. Όταν του επιτέθηκαν οι Ναζί δεν το πίστευε, δεν το πίστεψε καν όταν του ήρθε σχετική αναφορά από κατάσκοπό του στο Βερολίνο. Ένα λάθος που στοίχισε τις ζωές πολλών στρατιωτών του και καταστροφές ολόκληρων περιοχών όταν ακολουθήθηκε η τακτική της καμμένης γης.

Επίλογος

Η τραγική ειρωνεία είναι ότι οι περισσότεροι παραγκωνισμένοι αξιωματικοί όταν τελείωσε ο πόλεμος, αντιμετώπισαν πολύ ελαφριές ποινές και ύστερα συνέχισαν τη ζωή τους. Πολλά παλικάρια πήγαν και στο ΝΑΤΟ κλασικά. Βέβαια, στην πλειοψηφία τους δεν ήταν καν μέλη του Ναζιστικού κόμματος, ήταν απλά Γερμανοί αξιωματικοί και μάλιστα με ικανότητες. Οι ναζί δεν είχαν και τόσο καλό τέλος. Ειδικά οι επιστάτες των στρατοπέδων αλλά και τα ες ες, στην πλειοψηφία τους εκτελέστηκαν.  Η χώρα ισοπεδώθηκε και για 44 χρόνια ήταν κομμένη στα δυο. Οικογένειες για 2-3 γενιές έμειναν αποκομμένες μεταξύ τους. Ίσως η πιο χαρακτηριστική εικόνα του τι σημαίνει να είσαι ναζιστής είναι αυτή των νεκρών παιδιών του Γκέμπελς, τα οποία σκότωσε η ίδια η μητέρα τους γιατί δεν ήθελε να ζήσουν σε ένα κόσμο χωρίς τον Φύρερ της... Ο Χίτλερ είχε αυτοκτονήσει (;) χωρίς όμως να πει στους εναπομείναντες να παραδοθούν για να σωθούν οι στρατιώτες του. Αυτοί για τους οποίους νοιαζόταν οι αξιωματικοί που έδιωξε. Ίσως θα έπρεπε λοιπόν να επιλέγεις που ανήκεις, διότι μπορεί να μην είσαι μέλος, παρά απλά το προσωπικό. Όχι ότι είναι υποχρεωτικό να ανήκεις και κάπου. Αλλά όχι στην παρέα του ανθρώπου που έχασε τον πόλεμο επειδή κοιμόταν όταν έγινε η απόβαση στη Νορμανδία. Γιατί έβλεπε ταινίες μέχρι αργά και κανείς δεν τόλμησε πάλι να τον ξυπνήσει. Κλείνοντας θα ήθελα να αναφερθώ στην τύχη κάποιων πιο μετριοπαθών εθνικιστών ή ακόμη και μελών του κόμματος....Όχι καλή...καταλαβαίνετε. Γιατί υπάρχει μια μόνο γραμμή και αυτή είναι του μεγάλου Αρχηγού. Όταν σου ζητηθεί να κάνεις κάτι, πρέπει να το κάνεις γιατί στην καλύτερη πέφτεις σε δυσμένεια. Βλέποντας, το ντοκιμαντέρ Χρυσή Αυγή μια προσωπική υπόθεση, πραγματικά μου ήταν ακατανόητος ο βαθμός της σύγχυσης, για το τι αυτό το κόμμα αντιπροσωπεύει, από ορισμένα μέλη. Δεν είναι ούτε εθνικιστές, ούτε πατριώτες. Πολύ χειρότερα δεν είναι καν ακροδεξιοί ή φασίστες και ρατσιστές είναι κάτι άλλο πολύ πιο προχωρημένο. Φυσικά είναι δικαίωμα του καθενός να επιλέγει που θα ανήκει πολιτικά, αλλά τουλάχιστον πρέπει να ξέρει σε τι συμμετέχει. Το κυριότερο: έχει την υποχρέωση να αναλάβει την ευθύνη των επιλογών του. Όσο μικρή ή μεγάλη είναι αυτή, από 5 ευρώ για ένα κουπόνι του κόμματος μέχρι ένα λοστό προσγειωμένο στο αιμόφυρτο κεφάλι ενός μετανάστη. Γιατί πάντοτε κάποια στιγμή έρχεται ο λογαριασμός και τότε είναι αργά για να κρίνεις αν έκανες τη συμφέρουσα επιλογή...

Friday, September 2, 2016

ΜΕΤΑ ΘΕΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΜΟ...

Το βαρύ χαρτί της ελληνικής βιομηχανίας είναι ο τουρισμός. Ωστόσο φαίνεται ότι και εδώ το βαπόρι λειτουργεί με μπαλώματα και μπάζει. Είτε όλα λειτουργούν ομαλά σε έναν προορισμό και οι τιμές είναι τσουχτερές, είτε υπάρχει μια τιμολογιακή πολιτική ορθή αλλά τα ορθά σταματάνε εκεί και αρχίζουν τα ανάποδα. Μια τέτοια περίπτωση είναι η Κέρκυρα, το μέρος το οποίο μεγάλωσα. Ας δούμε μερικές εμπειρίες τις οποίες βίωσα αυτό το καλοκαίρι και να διαπιστώσουμε αν υπάρχει ελπίδα να αυξηθεί το επίπεδο, εισοδηματικά, των τουριστών που έρχεται, ή αν συνεχίσουν να αυξάνονται οι αφίξεις και να μειώνονται οι εισπράξεις....
Σκουπίδια
Μια κατάσταση η οποία διαιωνίζεται τα τελευταία 15 χρόνια αν όχι παραπάνω. Ο ΧΥΤΑ Τεμπλονίου λειτουργεί παράνομα αφού οι δυνατότητες έχουν ξεπεραστεί και οι διαδικασίες για σωστή απόθεση των απορριμάτων καταστρατηγούνται. Αποτέλεσμα είναι η καταστροφή του περιβάλλοντος και η ρύπανση του υδροφόρου ορίζοντα και γενικότερα η επικράτηση απάνθρωπων συνθηκών διαβίωσης για τους κατοίκους της περιοχής, καθώς η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Επομένως, κάθε λίγο και λιγάκι οι κάτοικοι κλείνουν τη χωματερή, προσπαθώντας με μια παράνομη πράξη να αποκαταστήσουν τη νομιμότητα και να σώσουν κυριολεκτικά τις ζωές τους. Σε μια εποχή που τα σκουπίδια δημιουργούν εισόδημα μέσω εργοστασίων στην Ελλάδα αποτελούν ένα τεράστιο πρόβλημα. Στην Αθήνα πχ θυμόμαστε τις αντιδράσεις στην Κερατέα. Τα σκουπίδια ΜΑΣ όμως κάπου πρέπει να πάνε. Αλλά το θέμα είναι ότι κανείς δε θέλει και τα σκουπίδια όλων των άλλων να αθροίζονται στην αυλή του ανεξέλεγκτα. Όταν προσπάθησαν να λειτουργήσουν ΧΥΤΑ στη Λευκίμμη έγινε χαμός. Οι κάτοικοι ήξεραν ότι σε χρόνο μηδέν ο ΧΥΤΑ θα μάζευε όλα τα σκουπίδια του νησιού σε υπερθετικό βαθμό και όχι της περιοχής. Πριν τη συνένωση των δήμων ο Άγιος Γεώργιος, το Θινάλι και οι Εσπεριοί είχαν μια κοινή χωματερή στα βόρεια στο Δήμο Θιναλίών. Ποτέ δεν υπήρξε πρόβλημα με τα σκουπίδια ιδιαίτερο, ενώ τωρα βρωμοκοπάει ο τόπος και έκτος από πρόβλημα αισθητικής είναι και πρόβλημα υγιεινής. Επομένως πιθανόν το μοντέλο το οποίο χρειάζεται να ακολουθηθεί είναι αυτό των τριών ή και περισσότερων ΧΥΤΑ, οι οποίοι θα διαχειρίζονται αποκλειστικά απορρίμματα της περιοχής τους
Ύδρευση
Η πόλη της Κέρκυρας δεν έχει πόσιμο νερό. Είχε γίνει μια προσπάθεια μέσω μονάδων αφαλάτωσης σε διάφορα σημεία της πόλης όπου και το νερό φιλτραριζόταν και το προμηθευόταν οι κάτοικοι με κάρτες αλλά δεν επεκτάθηκε. Δεν ξέρω αν λειτουργεί ακόμα αυτή την εποχής της εγκατάλειψης των δημόσιων υποδομών για τον απλό πολίτη... Σε διάφορους δήμους ή περιοχές, έχει νερό πόσιμο αλλά με προβλήματα. Στη βόρεια Κέρκυρα πχ στην περιοχή Θινάλι έχει νερό αλλά όχι για όλους και όχι συνέχεια. Συνεχείς καθημερινές διακοπές σε κατοικίες κυρίως, κάνουν τη ζωή δύσκολη τους καλοκαιρινούς μήνες, προκαλούν ζημίες στις υδραυλικές εγκαταστάσεις και χείριστες εντυπώσεις στους επισκέπτες του νησιού. Ειδικά σε αυτούς που έχουν την ατυχία να μη μένουν σε ξενοδοχείο αλλά σε κατοικία.
Δρόμοι
Ότι και να πούμε είναι λίγο για τις πατέντες των κερκυραϊκών δρόμων. Μόνο ότι το κομμάτι Αλυκές – Τζάβρου γύρω στα 6 χιλιόμετρα δηλαδή πήρε δεκαετίες να ολοκληρωθεί, φτάνει για να καταλάβει κανείς την ποιότητα του στρατηγικού σχεδιασμού για το οδικό δίκτυο. Και σα να μη φτάνει η αθλιότητα και οι κακοτεχνίες υπάρχουν και τα ενοικιαζόμενα οχήματα. Ειδικά οι μηχανές με τους διάφορους ανίδεους τουρίστες είναι πολύ επικίνδυνες για όλους. Τα τελευταία χρόνια έχει εξαπλωθεί και η μάστιγα των γουρούνων.... Πόσα οχήματα με ανίδεους χειριστές να αντέξει το περιορισμένο οδικό δίκτυο; Αυτά λοιπόν τα τετράτροχα τα οδηγάς με δίπλωμα αυτοκινήτου αλλά είναι πολύ επιρρεπή στο τουμπάρισμα και φυσικά δεν τραβάνε με δυο άτομα πάνω. Πάνε το πολύ με 50 και άμα πέσεις σε καμία παρέα τότε τα πράγματα ζορίζουν... Όλη η κατάσταση επιδεινώνεται από την απίστευτη χαλαρότητα των αρχών απέναντι στους τουρίστες, οι οποίοι καταλαβαίνουν ότι εδώ δεν υπάρχουν νόμοι,ή μάλλον δεν εφαρμόζονται και τα νέα διαδίδονται γρήγορα στις χώρες τους. Τελευταίο απίστευτο στοιχείο για την αναρχία που επικρατεί στους δρόμους του νησιού είναι η άδεια που πήραν να λειτουργήσουν λεωφορεία περιήγησης μέσα στο σκασμένο οδικό δίκτυο της πόλης, κατά τους θερινούς μήνες. Άμαξες, τρενάκι, λεωφορεία τουριστικά, ιχ ντόπιων, ενοικιαζόμενα...λεωφορείο για τα αξιοθέατα μας έλειπε. Η τιμή δε 15 ευρώ όταν στην Βαρκελώνη είναι 20....με 2 -3 ώρες περιήγηση. Πόση ώρα διαρκεί στην Κέρκυρα; Ότι να ναι.....
Επαγγελματίες
Υπάρχουν καλοί..υπάρχουν κακοί, αλλά υπάρχουν και για κλωτσιές. Απλό παράδειγμα μέσα από γεγονός. Κυριακή ψάχνω για βενζίνη και έχω μόνο κάρτα (οφείλουν να έχουν μηχάνημα) βλέπω ένα ανοιχτό πρατήριο σταματάω λέω το ποσό μου βάζει βενζίνη. Θα πληρώσω με κάρτα λέω, α είμαστε κλειστά μου λέει ο υπάλληλος εγώ απλά βοηθάω για το μηχάνημα..βέβαια το μηχάνημα αν δε βάλεις λεφτά δε λειτουργεί. Είναι ένας μπάρμπας εκεί που είναι ιδιοκτήτης μου λέει να του αφήσω την ταυτότητά μου και να του φέρω τα λεφτά. 12 η ώρα καλοκαιριάτικα να ψάχνω ΑΤΜ..... Επειδή αυτός ήθελε να κάνει πονηριές και να είναι ανοιχτός ενώ το πρόγραμμα έλεγε ότι είναι κλειστός... Άσε που τελειώνει πιο γρήγορα η βενζίνη του.... Αλλά κακώς βαριόμουν να τσακωθώ και λέω κακώς γιατί όσο έχουμε τη λογική του ωχ αδερφέ τα πράγματα θα χειροτερεύουν για όλους μας. Κάποιοι πονηροί, ανίκανοι και επιτήδειοι θα μας έχουν στείλει στον πάτο ως τοπική οικονομία και κοινωνία και αυτοί θα επιπλέουν...



Παιχνίδια Στέμματος

Έχοντας μείνει πολύ πίσω στους κύκλους του Games of Thrones έκατσα να δω όλους τους κύκλους από το 3 και μετά μαζεμένους. Έναν εθισμό τον έπαθα η αλήθεια είναι, αλλά και έναν εκνευρισμό με χαρακτήρες όπως του Τζόφρι και του Ράμσευ. Πραγματικά ήταν εκνευριστικοί και ηλίθιοι κακοί όχι πχ έξυπνοι όπως ήταν κόρη και πατέρας Λάννιστερ. Η μεγάλη μαγκιά όμως του Μάρτιν είναι οι αληθινοί χαρακτήρες που είναι στη μέση, ούτε καλοί ούτε κακοί απλά πραγματιστές. Ένας τέτοιος είναι ο Τάιγουϊν Λάννιστερ ο οποίος είναι για εμένα το πρότυπο του τέλειου ηγεμόνα, γι αυτό αποτελεί ίσως μυστήριο γιατί ανέχτηκε τις ηλιθιότητες του Τζόφρυ, ίσως νόμιζε ότι θα τον περιόριζε αλλά ο εγγονός του ήταν χειρότερος και από το βλαστάρι του Μπόλτον καθώς ήταν και χαζός εκτός από κακός. Δειλοί ήταν και οι δυο όπως φάνηκε στη Μάχη των Μπάσταρδων. Επιστρέφοντας στη δομή των χαρακτήρων του έργου βλέπουμε ότι ακόμα και οι καλοί έχουν σκοτεινά σημεία, τα οποία φαίνονται σε μεμονωμένα στιγμιότυπα όπως πχ η αποχώρηση του Σνόου από τη Νυχτερινή Φρουρά ή η απομάκρυνση του Τζόρα από τη Νταινέρυς κτλ.
Με τη δημιουργία τόσων πολλών συναρπαστικών χαρακτήρων ώρες ώρες ο καθένας ζει κυριολεκτικά στον κόσμο του. Πχ η Σέρσει έχει τους φανατικούς και οι Σταρκ σκέφτονται τα..ζόμπι. Καμία σύνδεση μεταξύ τους, η απουσία της οποίας δημιουργεί ξεχωριστές ιστορίες που ενώνονται κάποια στιγμή. Αλλά αυτό είναι και το δυνατό σημείο της πλοκής ώστε να μένει πραγματικά ρεαλιστική και όχι ανόητα ηρωική. Κεντρικοί χαρακτήρες μπορούν εν ριπή οφθαλμού να σφαγιαστούν (ματωμένος γάμος) χωρίς να χάσεις το ενδιαφέρον για τη σειρά εντελώς. Ναι μεν σπάζεσαι, αλλά κολλάς πιο πολύ χωρίς να είσαι σίγουρος τι θα γίνει μετά. Βέβαια, οκ είπαμε ρε Μάρτιν αλλά άσε μια γαμημένη φορά να γίνουν όλα όπως σχεδιάστηκαν. ΓΙ ΑΥΤΟ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙΣ ΚΑΤΙ. Ίσως η πιο χαρακτηριστική απόδειξη της ρεαλιστικότητας της σειράς είναι ο πιο σκληρός πολεμιστής – καριόλης Τζόν Σνόου. Αν κοιτάξετε προσεκτικά την εξέλιξη των μαχών που λαμβάνει μέρος αυτό που κάνει σε όλες είναι να αποφεύγει και να αποκρούει, πολλές φορές με θανάσιμο τρόπο, τις επιθέσεις που δέχεται. Δεν τον δείχνει δηλαδή να επιτίθεται και να τους σκοτώνει 10 10. Είναι μια μάχη φθοράς όπου οι λιγότερο κατεστραμμένοι βγαίνουν νικητές. Η μάχη των Μπάσταρδων και πάλι αποτελεί ένα ορόσημο. Μια ωδή ουσιαστικά στην κτηνωδία του πολέμου. Ένα ακόμη μάθημα που προσπαθούν να σου διδάξουν αυτά τα βιβλία...

Μια πιθανή εξέλιξη είναι η σύμπραξη μεταξύ θείας και ανηψιού καθώς ο Σνόου δεν επιθυμεί να είναι βασιλιάς μέχρι τώρα και η Νταϊνέρυς είναι διαλλακτική θέλει να σώσει τον απλό κόσμο (το υπόδειγμα του καλού μονάρχη) και έχει τους δράκους. Λίγο φωτιά θα τσουρουφλίσει τους κρυόκωλους.... Στη μέση είναι η Σέρσεϊ, η οποία το παράκανε όμως σκοτώνοντας το γιο της και γιο του Τζεήμι. Ο αδελφός της φαίνεται να έχει μια αργή μεταστροφή προς έναν συμβιβαστικό ρεαλισμό και να αντιλαμβάνεται ότι ο τρόπος των Λάνιστερ δημιουργεί μόνο εχθρούς και θανάτους για όλες τις πλευρές. Άρα θα έχει ενδιαφέρον να δουμε πως θα κινηθεί

Tuesday, June 28, 2016

Χαμηλό το επίπεδο..

Ανατρέχοντας σε μια παλιότερη ανάρτηση μου στην αρχή της κρίσης, είχα πει ότι είναι χαμηλό το επίπεδο του δημόσιου διαλόγου....και εν γένει η πολιτική ζωή της χώρας. Αλλά στην Ελλάδα το βάθος είναι αμέτρητο και δε σταματά δυστυχώς για την ποιότητα της πολιτικής ζωής. Δε θα αναλωθώ σε κριτική εναντίον της κυβέρνησης. Η καταδίκη και τα αυτομουτζώματα πολλών πρώην φανατικών υποστηρικτών της μιλάνε από μόνα τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ ως πολιτικός οργανισμός, ως κόμμα και ως κυβέρνηση, έχει σπάσει όλα τα ρεκόρ γελοιότητας και αναποτελεσματικότητας. Αλλά ποια είναι αλήθεια η εναλλακτική, πέρα από το γερασμένο και διεφθαρμένο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, με επικεφαλής έναν άνθρωπο, το επίθετο του οποίου προκαλεί αποστροφή σε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού; Κυβέρνηση και αντιπολίτευση μαζί δεν ξεπερνούν το 50% στις δημοσκοπήσεις, οπότε υπάρχει τρίτος πόλος;
Η ακομμάτιστη, όπως χαρακτηρίστηκε από τους ιδίους, κίνηση των παραιτηθείτε ίσως έδωσε ελπίδα σε κάποιους, ότι κάτι μπορεί να γίνει έξω από τα κόμματα. Κοιτώντας, ωστόσο προσεκτικά τους διοργανωτές, είχα επισημάνει την κομματική τους ταυτότητα και την αρνητική επίδραση της στην αποτελεσματικότητα της εκδήλωσης. Η χαμηλή προσέλευση κόσμου, η κάθοδος βουλευτών της ΝΔ στην εκδήλωση, για ψηφοθηρικούς λόγους, αλλά και οι  σέλφις μαζί τους ήταν μερικά από τα φαινόμενα που δυστυχώς με επαλήθευσαν. Αλήθεια, ποια ελπίδα μπορούν να εκφράσουν άτομα που βγάζουν φωτογραφίες μαζί με έναν ουσιαστικά ακροδεξιό βουλευτή λες και είναι κανάς σταρ του Χόλιγουντ; Η χώρα καταστρέφεται, κατεβαίνουν να διαμαρτυρηθούν και αυτοί συμπεριφέρονται λες και είναι διακοπές; Πραγματικά, διαφαίνεται να υπάρχει και σε αυτό το τμήμα, χαμηλό επίπεδο αναλυτικής σκέψης και συμπεριφοράς, σε σχέση με την πολιτική πραγματικότητα. Υποψία, η οποία ενισχύεται από τα ανεκδιήγητα πανό και πλακάτ υπέρ της παραμονής του ΗΒ στην ΕΕ. Έχουν άραγε αντιληφθεί οι Έλληνες τη σημαντικότητα και την πολυπλοκότητα μιας τέτοιας απόφασης, όταν μετά το δημοψήφισμα φανερώνεται ότι μάλλον ούτε οι ίδιοι οι Βρετανοί ήξεραν ακριβώς; Έχουν κατανοήσει οι φιλοευρωπαϊστές τι ακριβώς είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση; Δεν είναι κανένας δαίμονας, αλλά ούτε και κάποιο ειδυλλιακό μέρος, όπου η δημοκρατία εξασκείται ιδανικά. Απλά είναι μια αναγκαιότητα η συμμετοχή σε αυτή. Ειδικά για μικρές χώρες σαν εμάς, που πλέον έχουμε μπει στο ευρώ. Αλλά αυτή η σύνδεση του ελληνικού προβλήματος με το βρετανικό δημοψήφισμα, αποκαλύπτει μια για τα πανηγύρια προσέγγιση της πολιτικής πραγματικότητας. Είναι σαν να είσαι σε ένα σπίτι που καταρρέει από τα θεμέλια και εσύ να ασχολείσαι με τα κεραμίδια..... Στο σημείο που έχουμε φτάσει, όποιος θέλει να συμμετάσχει μια εναλλακτική πολιτική πρόταση είναι αναγκαίο να αντιλαμβάνεται τη σκληρότητα της κατάστασης και όχι να νομίζει ότι βρίσκεται σε κάποια κοινωνική εκδήλωση, προς επίδειξη και διασκέδαση.


Tuesday, June 21, 2016

Lebron not a Jordan yet

Ποτέ δεν μου αρέσει να είμαι μηδενιστής αλλά ούτε και ενθουσιώδης μέχρι σπάσιμο όρχεων. Ο Λεμπρόν είναι ένας μυθικός παίκτης σίγουρα και ίσως ο καλύτερος παίκτης στο ΝΒΑ, εδώ και χρόνια. Αλλά μεγάλε δυο πολύ απλά πραγματάκια. Πρώτον, άσε τους άλλους να το πούνε αυτό και δεύτερον μη συγκρίνεις τον εαυτό σου με τον Τζόρνταν, ούτε εσύ ούτε οι φαν σου. Όταν ο Κάρυ μέσα στη σαιζόν έσπαγε τα ρεκόρ κυκλοφόρησε ένα βίντεο που έλεγε τα μειονεκτήματα από την έκθεση του ντραφτ το 2009 και ουσιαστικά υπαινισσόταν, ότι όλα είναι ζήτημα δουλειάς και εκεί χρειάζεται να επικεντρωθεί ο καθένας για να πετύχει. Ο Λεμπρόν, μόλις έκανε τη μεταγραφή στο Μαϊάμι, έκανε διαφημιστικάβιντεάκια με τα οποία συνέκρινε τον εαυτό του με τον Jordan για να λάβει την απάντηση του αέρινου. Και όλο αυτό το υφάκι χωρίς καν να έχει να επιδείξει τα μισά κατορθώματά του Τζόρνταν.... Δηλαδή έλεος κάπου...

Όλα αυτά χωρίς να κάτσω να κοιτάξω αριθμούς και να μπω στην κλασική ηλίθια συζήτηση "...ναι αλλά αν ο τζόρνταν έπαιζε σήμερα...".  Αν ο τσάμπερλεν έπαιζε σήμερα; Δηλαδή ο Βασιλιάς το παρατσούκλι του λέει πολλά), είναι πάνω και από αυτόν και τον τζαμπάρ και τον τζόνσον και όλους εύκολα. Ένα θετικό που γουστάρω σε αυτή την ιστορία του Λεμπρόν, είναι ότι γύρισε στην πατρίδα του για να τους βοηθήσει να πάρουν ένα πρωτάθλημα. Ίσως γι αυτό και σε 7 τελικούς έχει μόνο 3 δαχτυλίδια, ακόμη τα μισά από τον Τζόρνταν και δυο λιγότερα από τον Κομπε. Αυτά βέβαια είναι απόψεις αλλά εγώ διακινδυνεύω να κάνω και μια πρόβλεψη. Τα 6 δε θα τα φτάσει ποτέ.

Τι είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση;;;

Τί είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση; Κατά την προσωπική μου άποψη είναι ίσως αυτή τη στιγμή ένα από τα καλύτερα μέρη για να ζεις στον κόσμο. Δείτε ας πούμε ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία τι γίνεται... Στην Ευρωπαϊκή Ένωση προς το παρόν, έχεις αρκετές επιλογές για το που θα ζήσεις που θα δουλέψεις, έχεις ελευθερία λόγου και ένα σωρό άλλα δικαιώματα που σου προσφέρει το καλύτερο δημοκρατικό πολίτευμα του κόσμου. Προσοχή μιλάμε συνολικά για την Ευρωπαϊκή Ένωση και όχι για κάποιες χώρες έτσι;
Λογικό λοιπόν να θέλουμε να μείνουμε Ευρώπη. Επειδή όμως είναι η καλύτερη δημοκρατία ας πούμε στον κόσμο, σημαίνει απαραίτητα ότι είναι η βέλτιστη κατάσταση για τους πολίτες. Εδώ υπάρχει η παγίδα, είναι η καλύτερη επιλογή όχι η καλύτερη κατάσταση παίδες, στην πραγματικότητα απέχει πολύ από αυτή. Τα ποσοστά φτώχειας, τα αυξανόμενα ποσοστά ακροδεξιών, η καπιταλιστική φύση του οικοδομήματος, η οποία επιζητεί τη μείωση του κοινωνικού κράτους, το τραπεζικό σύστημα, είναι μόνο μερικά από τα προβλήματα. Αλλά και σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής πότε η ΕΕ επέδειξε αποφασιστικότητα; Είτε έχει συρθεί πίσω από το άρμα της Αμερικής είτε έχει μείνει απαθής θεατής, χωρίς καν να καταδικάζει εγκλήματα πολέμου από τρίτες χώρες συμμάχους ή μέλη της. Η διαχείριση του προσφυγικού για εμένα προσωπικά δεν αποτέλεσε έκπληξη αλλά μάλλον μια αναμενόμενη εξέλιξη σε δυο μέτωπα. Πρώτον, η εγκατάλειψη του μέλους που έχει πρόβλημα, όσο αυτό δε μας απασχολεί και δεύτερον η απομόνωσή του όταν το πρόβλημα εξαπλώθηκε. Αυτές οι εξελίξεις συν τις άλλες ομορφιές που συντελέστηκαν στα σύνορα ευρωπαϊκών χωρών με φράχτες και ξύλο, έδειξαν το άλλο πρόσωπο της Ευρώπης. Ένα πρόσωπο το οποίο δεν πρέπει να ξεχνάμε όταν βγαίνουμε στους δρόμους με σημαίες της ΕΕ αλαλάζοντας σαν να πήρε το ευρωπαϊκό ο θρύλος ή η πανάθα....

Saturday, June 11, 2016

#Διαλυθείτε

Μεγάλος ντόρος γίνεται για τη συγκέντρωση Παραιτηθείτε που θα λάβει χώρα στις 15, την Τετάρτη δηλαδή στο Σύνταγμα. Αρκετοί τη χλευάζουν, λέγοντας τους μενουμευρωπέηδες τους συμμετέχοντες. Ο Φίλης, αυτός ο πολύ μορφωμένος άνθρωπος, είπε ότι κινείται στα όρια της συνταγματικότητας. Πραγματικά μια αστεία δήλωση. Αλλά και η χλεύη, νομίζω δεν είναι εποικοδομητική κριτική σε αυτή την πρωτοβουλία, η οποία διατείνεται ότι είναι πάνω από όλα ακομμάτιστη. Ακούγοντας έναν εκ των διοργανωτών, τον κο Χειμωνά, οφείλω να ομολογήσω ότι μπερδεύτηκα λίγο. Και αυτό γιατί ενώ λένε ότι είναι ακομμάτιστη η εκδήλωση, όλα τα οργανωτικά μέλη είναι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.... Επιπλέον, μετά την παραίτηση, αν υποθέσουμε ότι έρχεται, της κυβέρνησης δεν φαίνεται να έχει κάποιο σχέδιο αυτή η πρωτοβουλία πέρα από τη δημιουργία μιας κυβέρνησης συνεργασίας όλων λέει των κομμάτων. Το βασικό και ίσως σωστό επιχείρημα αυτής της προοπτικής είναι ότι η εθνική συναίνεση είναι το ζητούμενο καθώς πήγε μπροστά τις χώρες που ήταν και βγήκαν από το μνημόνιο.
Ας εξετάσουμε λίγο αυτή τη συλλογιστική. Το πρώτο λάθος το οποίο βρίσκουμε είναι η διαφορά στο είδος των προβλημάτων των οικονομιών που βγήκαν από το μνημόνιο σε σχέση με την Ελλάδα. Επίσης και το μέγεθος της οικονομίας ήταν μικρότερο. Αλλά ίσως το βασικότερο πρόβλημα είναι τα σκάρτα υλικά με τα οποία θέλουμε να οικοδομήσουμε μια νέα Ελλάδα. Οι κυβερνώντες ουσιαστικά είναι παλιά στελέχη του ΠΑΣΟΚ (ΣΥΡΙΖΑ) και της ΝΔ (ΑΝΕΛ). Ίσως μάλιστα δεν είναι και περισσότερο αναποτελεσματικοί από τους άλλους. Η ζημιά στην οικονομία έγινε κυρίως με τις μπλόφες του Βαρουφάκη και εκείνο το εξάμηνο που χάθηκε. Πιθανώς τα μέτρα τα οποία λαμβάνουμε τώρα απλά να χρειαζόμαστε να τα πάρουμε σε 2-3 χρόνια. Η τρόικα και αυτή δεν ξέρει ακριβώς τι κάνει... Τι μας προτείνουν λοιπόν οι Παραιτηθείτε; Να φέρουμε μια οικουμενική κυβέρνηση (πλην ΚΚΕ ΧΑ) με τα ίδια ακριβώς υλικά (ανθρώπινο δυναμικό) τα οποία οδήγησαν στην κατάρρευση. Επικεφαλής δε αυτής της κυβέρνησης, θα ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος έχει απέτυχε ουσιαστικά να βάλει τάξη στο χάος του Δημοσίου, τη στιγμή που ακριβώς το μεγαλύτερο πρόβλημα βρίσκεται στην πλευρά των δαπανών (όπως λένε και οι ξένοι). Δαπάνες που πολλές φορές είναι αντιπαραγωγικές. Όλη αυτή κίνηση λοιπόν μου ξυπνά συναισθήματα που έχω να νιώσω από το γυμνάσιο, όταν όλο το σχολείο μας διαμαρτυρόταν για προβλήματα στέγασης με πορείες αποχές και καταλήψεις και κάποιοι θεώρησαν σωστό να μπουν στην κεφαλή μιας πορείας με 3-4 κόκκινες σημαίες... Thanks but no thanks....Μην ταλαιπωρείτε τους συμπολίτες σας για πολιτικά ακομμάτιστα χορηγούμενα πανηγυράκια. Ή φύγετε και αποστασιοποιηθείτε από τους πολιτικούς φορείς που εκπροσωπείτε ή αλλιώς #Διαλυθείτε

Sunday, June 5, 2016

Πες μας τι πίνεις

Συχνά στην αρχική μου σελίδα στο φουμπου αλλά και πριν από αυτά τα μαραφέτια, έβλεπα, άκουγα για τα θρυλικά μεθύσια που έχουν κάνει γνωστοί και φίλοι. Καταρχάς να πω ότι δεν πίνω (και πολύ) γιατί δεν μου αρέσει απλά. Αν  ήταν της μόδας οι επιδρομές σε πάστες και γλυκά, το ζάχαρο μου θα ήταν στα ύψη, αφού θα συμμετείχα και θα ήμουν και μπροστάρης της φάσης. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι τι αξιοζήλευτο έχει να σκάσεις καμιά 100αρια ευρώ (τις καλές εποχές) για να πιεις αλκοόλ πολλές φορές χειρότερο από την 100αρα βενζίνη που βάζω στο αμάξι (είδες τι έκανα ε; πςςςς). Καταστρέφεις σιγά σιγά τον οργανισμό σου και την τσέπη σου (ή των δικών σου). Θες να πιεις; Οκ μαζί σου αλλά μην το μοστράρεις σαν να είναι το Έβερεστ της καταξίωσης. Οι πιο πολλοί φίλοι μου όταν πίνουν, αυτοτρολλάρονται περισσότερο παρά κάνουν μόστρα. Όπως κάτι παρτάλια που τα πίνουν μυστικά στην πλατεια Βαρνάβα. Δεν ομιλώ για τέτοιες περιπτώσεις βεβαίως αλλά για τα ουάου περνάμε τέλεια κοιτάχτε μας και τι θεά/ός είσαι αγάπη μου και τα σχετικά... Είναι δύσκολο να πας σε ένα μαγαζί και να πιεις αν έχεις το μαρούλι; Θα σου πει ο καταστηματάρχης όταν γίνεις σκουπίδι, δε σερβίρω άλλο; Οπότε; προς τι τα οοοοοο χαμοοοοςςςς πανικοοοος και μας έχετε ζαλίσει τα αρχίδια; Μια μικρή παρένθεση: γύρω στους 11.00 οδηγούς έχουν πιάσει πιωμένους τα αλκοτέστ της αστυνομίας το 2015.

Ο αντίλογος θα ήταν ώπα ρε μάστορα εμείς γλεντάμε εσύ τι κάνεις για να περνάς καλά; Κάθεσαι σπιτάκι σου και βλέπεις ταινίες και σειρές; Έχεις γκόμενα και πέφτει παντόφλα; Έχεις βαρεθεί το χυλό όταν βγαίνεις έξω..... Μην κρίνεις για να μην κριθείς (αυτή η ατάκα μου τη δίνει!!!). Εγώ προσωπικά αθλούμαι εντατικά οπότε πολλά από τα φράγκα μου και την ενέργειά μου πάνε εκεί. Καταθλιπτικό ρε μαλάκα, θα πει κάποιος όλο τρέχει και σουτάρει και κάνει γυμναστική... Βέβαια το δύσκολο με τα σπορ είναι ότι θέλουν πολύ κόπο για να έχεις κάποιο αποτέλεσμα. Και όταν μιλάω για αποτέλεσμα δεν εννοώ τους κοιλιακούς και τα μούσκουλα. Αυτά τα πετυχαίνεις  με στοχευμένη άσκηση. Εγώ μιλάω για αριθμούς αυστηρά. Αριθμούς που σου δείχνουν την εξέλιξη σου στο χρόνο και αν τους αντιπαραβάλλεις με άλλους αριθμούς, σου δείχνουν πόσο απέχεις από το στόχο σου. Προπόνηση η οποία δεν περιορίζεται σε ένα μόνο πράγμα αλλά σε πολλούς τομείς για να κερδίσεις αυτόν τον πόντο, αυτό το δευτερόλεπτο που θα κρίνει την ήττα από τη νίκη, την αποτυχία από την επιτυχία, όχι μόνο για σένα αλλά για ένα σύνολο ατόμων που εξαρτώνται από σένα. Φανταστείτε τώρα να τα πείτε αυτά σε μια παρέα από κλαρίνα... Θα σε ρωτήσουν ρε παλλουκάρι πες μας τι πίνεις...Χαχαχα τι βλακείες είναι αυτές; Η αλήθεια όμως είναι ότι όταν δεν μάθεις να βάζεις όρια και στόχους για τον εαυτό σου ακόμα για επιφανειακά ασήμαντα πράγματα όπως αυτά, πώς θα βάλεις για τα σημαντικά...


Tuesday, May 31, 2016

Μια σκέψη για τον τελευταίο τελικό...

Μόνο από πλευράς τακτικής θα πω και εγώ κάτι. Τόσα έχουν γραφτεί εξάλλου.
Στη τελευταία φάση και αφού ευστοχεί ο Σπανούλης στο τρίποντο αναρωτιέμαι και ρωτάω τον κολλητό που το βλέπουμε μαζί....
-"Γιατί δεν του έκαναν ένα φάουλ στα 8-10 δεύτερα και αμα ευστοχήσει οκ, έχεις και χρόνο για σουτ"
- "Ε εντάξει 2 παρατάσεις έχουν παιχτεί, παίζεις την άμυνα και αν το βάλει μαγκιά του...". όπως και το έβαλε...

Εγώ πάλι θα έκανα/έδινα εντολή για το φάουλ...Αλλά εγώ είμαι και από την Κέρκυρα κιόλας, όπως με πειράζει ένας Σέρβος φίλος μου


Οι εκ αριστερών ορμώμενοι

Τι άλλο θα κάνουν τα παλληκάρια; Νομιμοποιούν και τις παράκτιες....

"Ότι είναι νόμιμο δε σημαίνει ότι είναι και ηθικό. Αλλά ότι είναι παράνομο ή οριακά παράνομο και προέρχεται εκ των αριστερών, δεν είναι μόνο νόμιμο αλλά και ηθικό!!!"

Γέροντας Τσιπρίσιος 2016 μχ

Το πιο λάιτ σχόλιο που έχω ακούσει γι αυτή τη κυβέρνηση αυτές τις μέρες ήταν το εξής: "Ήταν το στραβό το κλήμα είναι και ο κακομοίρης ο Τσίπρας τελείως μαλάκας....."





Monday, May 30, 2016

Διεθνές Νομιζματικό Τσίρκο και η παρέα του

Όχι δεν πρόκειται για ορθογραφικό λάθος, επίτηδες το έβαλα μπας και τραβήξω λίγο την προσοχή κάποιων. Λοιπόν πολύ σύντομα κάποιες σκέψεις μου πάνω σε ορισμένες πτυχές των γεγονότων γύρω από την οικονομική κρίση της Ελλάδας.
1. Τα τελευταία δύσκολα χρόνια, η πολιτική μας ηγεσία έχει αποδειχτεί το λιγότερο ανεπαρκής ως αστεία και επικίνδυνη. Αλλά και η τρόικα δεν είναι ουσιαστικά ένα τσούρμο ηλιθίων, που έχει αποδεχτεί την αποτυχία της στο παρελθόν; Ακόμα και τώρα ενώ ξέρουν ποια είναι τα πραγματικά προβλήματα (φοροδιαφυγή και μεταφορά κεφαλαίων από τους πολύ πλούσιους, αόρατοι υπάλληλοι που παίρνουν τρελούς μισθούς) αφήνουν μια κυβέρνηση την οποία κρατάνε από το λαιμό, να περάσει νόμους, οι οποίοι, η ίδια η τρόικα λέει ότι δε θα αποδώσουν!!!! Μα αφού εσείς τους δώσατε 7.500 σελίδες!!!! Δεν μπορούσατε να βάλετε πχ κανένας μισθός δημοσίου υπαλλήλου πάνω από 2.000; Ή να υποχρεώσετε για την απογραφή τους; να μάθουμε επιτέλους πόσοι δουλεύουν και που; Και το κυριότερο πόσα παίρνουν; Άρα μας χρειάζεται ένας έξυπνος άνθρωπος εκεί έξω, να κάνει τα σωστά βήματα πρώτα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό να θέσει τους εταίρους προ των λαθών τους...με το γάντι.  Κουτσαβακισμοί δε χωράνε εδώ. Μπορεί ένας άνθρωπος τόσο συνδεδεμένος με το καθεστώς στην Ελλάδα να το κάνει αυτό; Χλωμό το κόβω....

2. Σίγουρα οι ξένοι κοιτάνε να βγάλουν από την κρίση ότι μπορούν. Αλλά μη νομίζετε ότι είναι τίποτα σκοτεινοί εγκέφαλοι οι οποίοι θέλουν να εξαφανίσουν το ευλογημένο γένος.... Οι άνθρωποι είναι βλάκες και το έχουν αποδείξει άπειρες φορές τα τελευταία είκοσι χρόνια. Μιλάω φυσικά για ΗΠΑ και ΕΕ. Δείτε όλα τα τραγικά διπλωματικά λάθη σε διάφορες οικονομικές πολιτικές και εσχάτως ανθρωπιστικές κρίσεις... Ειδικά οι Αμερικάνοι είναι μαστόρια στο να εκπαιδεύουν και να εξοπλίζουν τους μελλοντικούς εχθρούς τους... Οπότε ηρεμήστε με τις συνωμοσίες...ο καθένας απλά κοιτάει την πάρτη του....



Monday, May 23, 2016

Τα δικά σου δικά μου

Είναι μια μικρή προσωπική μου θεωρία πως από τα μικρά μπορείς να εξηγήσεις και τα μεγάλα για κάτι, έναν άνθρωπο, μια κατάσταση, μια χώρα. Παραθέτω μια ιστορία απλά ως παράδειγμα. Δεν έχει σημασία ο χώρος. Του ιδίου πνεύματος γεγονότα συμβαίνουν συνεχώς σε αυτή τη χώρα, στη δουλειά σου, στο δρόμο (δυστυχώς) και κυρίως στη διαχείριση και διακυβέρνησή της….
 Χθες έπαιζα μπασκετάκι σε ένα τουρνουά με την ομάδα μου. Ένας αντίπαλος ξέφυγε και έβρισε τον διαιτητή και ενώ έπρεπε να φάει επιτόπου τεχνική ποινή ο διαιτητής του είπε απλά να ηρεμήσει. Όμως, ο παίκτης συνέχισε για να την αρπάξει τελικά. Εκείνη την ώρα σκέφτηκα ότι σε πανομοιότυπη φάση, την προηγούμενη αγωνιστική, ένας από τους καλύτερους μας παίκτες τιμωρήθηκε με αποβολή και τρεις αγωνιστικές. Για μια στιγμή είπα να το επισημάνω στους διαιτητές, γιατί τα δυο μέτρα και τα δυο σταθμά για μένα είναι ότι χειρότερο. Αλλά λέω δε βαριέσαι, καρφί θα γίνω;  Υπόψη λόγω τιμωριών απουσιών και τραυματισμών είμαστε μόνο 6, οι διαιτητές μας σφύριζαν το παραμικρό και έτσι σύντομα είχαμε θέμα με τα φάουλ. Σε κάποια φάση αντιλαμβάνομαι ότι τρέχει λίγο αίμα από ένα σχισιματάκι στο δάχτυλο μου. Εγώ δεν έχω θέμα τραυματισμού αλλά ως παίκτης που αιμορραγεί το αναφέρω στο διαιτητή για να βγω έξω να μου το κλείσουν. Κάποιος κάνει 5ο φάουλ μένουμε 5 ξαναμπαίνω και αρχίζει να ξανατρέχει ύστερα από λίγο…ελάχιστα. Το ξαναλέω στο διαιτητή, ξανά έξω πιτ στοπ και τότε λέει ένας από την άλλη ομάδα; Έλα μην αργούμε αν δε μπορεί ας παίξουν 4…..

Συμπέρασμα: Σε αυτή τη χώρα έχουμε μάθει οι νόμοι να ζητάμε να τηρούνται με τον σκληρότερο δυνατό τρόπο ΑΛΛΑ μόνο για τους άλλους. Για την πάρτη μας θα βρούμε χίλιες δυο δικαιολογίες. Επίσης μας έχουν ενσταλάξει τη νοοτροπία πως αν απαιτήσουμε να εφαρμοστεί ο νόμος, θα θεωρηθούμε ολίγον ρουφιάνοι… Τέλος, όποιος ακολουθεί τους νόμους, όπως εγώ που δήλωσα δυο φορές τον τραυματισμό ενώ μπορούσα να κάνω το κορόιδο..είναι ακριβώς αυτό….. Περαστικά μας…


ΥΓ  Τελικά έχασαν με 30 πόντους….

Monday, May 16, 2016

Στον Ολυμπιακό είναι λίγο εύθικτοι...μάλλον

Χωρίς ελληνικές ομάδες το φαιναλ φορ αλλά με πράσινους και κόκκινους εκπροσώπους από τα παλιά. Ας δούμε λίγο πως κατηγοριοποιήθηκαν από τους οπαδούς των δυο αιωνίων οι πρώην τους για να καταλάβουμε ίσως και πως (αν) σκέφτονται.

Ζοτς - Ιτούδης : το δίδυμο του τελικού και πρώην προπονητικό δίδυμο του ΠΑΟ. Διχασμένοι μάλλον οι οπαδοί του ΠΑΟ αλλά μάλλον πιο πολύ με το Ζοτς, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δε σέβονται και εκτιμούν και τον Ιτούδη για ότι προσέφερε στην ομάδα τους. Άρα θετικό πρόσημο και για τους δυο. 

Και εδώ τελειώνει η πράσινη εκπροσώπηση και αρχίζει η πολυπληθής κόκκινη...

Αντιτς : μάλλον αγαπητός από τους φίλους του Θρύλου. Έφυγε πήγε στο NBA, ξαναγύρισε ο Ολυμπιακός δεν τον ήθελε...οπότε πήγε σε μια ομάδα που τον ήθελε και ας ήταν του Μελιτζάνα

Τεόντοσιτς: μάλλον συμπαθής αν και αντιμετωπίστηκε με ειρωνεία από κάποιους, ως ο καλύτερος παίκτης για τον Ολυμπιακό στον τελικό της Κωνσταντινούπολης. Τότε έπαιζε με ΤΣΣΚΑ πάλι...χαχαχα αστειάκι με χιούμορ Τάκη

Μπαρτζώκας: Ο πρώτος Έλληνας προπονητής που πήρε Ευρωλίγκα δεν είναι και πολύ αγαπητός στους ολυμπιακούς, κυρίως λόγω μια συνέντευξης που άφηνε αιχμές ότι δεν μπορούσε στον Ολυμπιακό να πάρει όποιους παίκτες ήθελε... 

Μπουρούσης: Οκ θυμόμαστε την κασέτα μην πω άλλα. Βέβαια τον αγαπήσανε για λίγο όταν απέκλεισε τον ΠΑΟ. Γι αυτό ο Τράκης μπήκε μέσα και τον έφτυσε μετά τη σκούπα....


Χάινς: Γνωστός και ως ο φραγκοφονιάς, επειδή έφυγε από τον Ολυμπιακό για τα παραπάνω χρήματα όπως λένε.... Η ίδια κατηγορία υπάρχει και από τους πράσινους για τον Σπανούλη, όταν έφυγε για το Λιμάνι

Σλούκας: Ο αχάριστος που δεν ήθελε να μείνει πίσω από τη σκιά του Σπανούλη του μεγάλου αρχηγού και άφησε το λιμάνι.,,, Σημειωτέο, γι αυτόν ακριβώς το λόγο έφυγε ο Σπανούλης από τον ΠΑΟ, για να πετύχει μόνος του. Και το έκανε, πήρε δυο ευρωπαϊκά. ίσως αν έμενε στον ΠΑΟ έπαιρνε περισσότερα αλλά στη σκιά του 3D

Είναι λίγο εύθικτοι οι ολυμπιακοί με όποιον φεύγει από την ομάδα τους ή είναι ιδέα μου;