Tuesday, June 28, 2016

Χαμηλό το επίπεδο..

Ανατρέχοντας σε μια παλιότερη ανάρτηση μου στην αρχή της κρίσης, είχα πει ότι είναι χαμηλό το επίπεδο του δημόσιου διαλόγου....και εν γένει η πολιτική ζωή της χώρας. Αλλά στην Ελλάδα το βάθος είναι αμέτρητο και δε σταματά δυστυχώς για την ποιότητα της πολιτικής ζωής. Δε θα αναλωθώ σε κριτική εναντίον της κυβέρνησης. Η καταδίκη και τα αυτομουτζώματα πολλών πρώην φανατικών υποστηρικτών της μιλάνε από μόνα τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ ως πολιτικός οργανισμός, ως κόμμα και ως κυβέρνηση, έχει σπάσει όλα τα ρεκόρ γελοιότητας και αναποτελεσματικότητας. Αλλά ποια είναι αλήθεια η εναλλακτική, πέρα από το γερασμένο και διεφθαρμένο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, με επικεφαλής έναν άνθρωπο, το επίθετο του οποίου προκαλεί αποστροφή σε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού; Κυβέρνηση και αντιπολίτευση μαζί δεν ξεπερνούν το 50% στις δημοσκοπήσεις, οπότε υπάρχει τρίτος πόλος;
Η ακομμάτιστη, όπως χαρακτηρίστηκε από τους ιδίους, κίνηση των παραιτηθείτε ίσως έδωσε ελπίδα σε κάποιους, ότι κάτι μπορεί να γίνει έξω από τα κόμματα. Κοιτώντας, ωστόσο προσεκτικά τους διοργανωτές, είχα επισημάνει την κομματική τους ταυτότητα και την αρνητική επίδραση της στην αποτελεσματικότητα της εκδήλωσης. Η χαμηλή προσέλευση κόσμου, η κάθοδος βουλευτών της ΝΔ στην εκδήλωση, για ψηφοθηρικούς λόγους, αλλά και οι  σέλφις μαζί τους ήταν μερικά από τα φαινόμενα που δυστυχώς με επαλήθευσαν. Αλήθεια, ποια ελπίδα μπορούν να εκφράσουν άτομα που βγάζουν φωτογραφίες μαζί με έναν ουσιαστικά ακροδεξιό βουλευτή λες και είναι κανάς σταρ του Χόλιγουντ; Η χώρα καταστρέφεται, κατεβαίνουν να διαμαρτυρηθούν και αυτοί συμπεριφέρονται λες και είναι διακοπές; Πραγματικά, διαφαίνεται να υπάρχει και σε αυτό το τμήμα, χαμηλό επίπεδο αναλυτικής σκέψης και συμπεριφοράς, σε σχέση με την πολιτική πραγματικότητα. Υποψία, η οποία ενισχύεται από τα ανεκδιήγητα πανό και πλακάτ υπέρ της παραμονής του ΗΒ στην ΕΕ. Έχουν άραγε αντιληφθεί οι Έλληνες τη σημαντικότητα και την πολυπλοκότητα μιας τέτοιας απόφασης, όταν μετά το δημοψήφισμα φανερώνεται ότι μάλλον ούτε οι ίδιοι οι Βρετανοί ήξεραν ακριβώς; Έχουν κατανοήσει οι φιλοευρωπαϊστές τι ακριβώς είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση; Δεν είναι κανένας δαίμονας, αλλά ούτε και κάποιο ειδυλλιακό μέρος, όπου η δημοκρατία εξασκείται ιδανικά. Απλά είναι μια αναγκαιότητα η συμμετοχή σε αυτή. Ειδικά για μικρές χώρες σαν εμάς, που πλέον έχουμε μπει στο ευρώ. Αλλά αυτή η σύνδεση του ελληνικού προβλήματος με το βρετανικό δημοψήφισμα, αποκαλύπτει μια για τα πανηγύρια προσέγγιση της πολιτικής πραγματικότητας. Είναι σαν να είσαι σε ένα σπίτι που καταρρέει από τα θεμέλια και εσύ να ασχολείσαι με τα κεραμίδια..... Στο σημείο που έχουμε φτάσει, όποιος θέλει να συμμετάσχει μια εναλλακτική πολιτική πρόταση είναι αναγκαίο να αντιλαμβάνεται τη σκληρότητα της κατάστασης και όχι να νομίζει ότι βρίσκεται σε κάποια κοινωνική εκδήλωση, προς επίδειξη και διασκέδαση.


Tuesday, June 21, 2016

Lebron not a Jordan yet

Ποτέ δεν μου αρέσει να είμαι μηδενιστής αλλά ούτε και ενθουσιώδης μέχρι σπάσιμο όρχεων. Ο Λεμπρόν είναι ένας μυθικός παίκτης σίγουρα και ίσως ο καλύτερος παίκτης στο ΝΒΑ, εδώ και χρόνια. Αλλά μεγάλε δυο πολύ απλά πραγματάκια. Πρώτον, άσε τους άλλους να το πούνε αυτό και δεύτερον μη συγκρίνεις τον εαυτό σου με τον Τζόρνταν, ούτε εσύ ούτε οι φαν σου. Όταν ο Κάρυ μέσα στη σαιζόν έσπαγε τα ρεκόρ κυκλοφόρησε ένα βίντεο που έλεγε τα μειονεκτήματα από την έκθεση του ντραφτ το 2009 και ουσιαστικά υπαινισσόταν, ότι όλα είναι ζήτημα δουλειάς και εκεί χρειάζεται να επικεντρωθεί ο καθένας για να πετύχει. Ο Λεμπρόν, μόλις έκανε τη μεταγραφή στο Μαϊάμι, έκανε διαφημιστικάβιντεάκια με τα οποία συνέκρινε τον εαυτό του με τον Jordan για να λάβει την απάντηση του αέρινου. Και όλο αυτό το υφάκι χωρίς καν να έχει να επιδείξει τα μισά κατορθώματά του Τζόρνταν.... Δηλαδή έλεος κάπου...

Όλα αυτά χωρίς να κάτσω να κοιτάξω αριθμούς και να μπω στην κλασική ηλίθια συζήτηση "...ναι αλλά αν ο τζόρνταν έπαιζε σήμερα...".  Αν ο τσάμπερλεν έπαιζε σήμερα; Δηλαδή ο Βασιλιάς το παρατσούκλι του λέει πολλά), είναι πάνω και από αυτόν και τον τζαμπάρ και τον τζόνσον και όλους εύκολα. Ένα θετικό που γουστάρω σε αυτή την ιστορία του Λεμπρόν, είναι ότι γύρισε στην πατρίδα του για να τους βοηθήσει να πάρουν ένα πρωτάθλημα. Ίσως γι αυτό και σε 7 τελικούς έχει μόνο 3 δαχτυλίδια, ακόμη τα μισά από τον Τζόρνταν και δυο λιγότερα από τον Κομπε. Αυτά βέβαια είναι απόψεις αλλά εγώ διακινδυνεύω να κάνω και μια πρόβλεψη. Τα 6 δε θα τα φτάσει ποτέ.

Τι είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση;;;

Τί είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση; Κατά την προσωπική μου άποψη είναι ίσως αυτή τη στιγμή ένα από τα καλύτερα μέρη για να ζεις στον κόσμο. Δείτε ας πούμε ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία τι γίνεται... Στην Ευρωπαϊκή Ένωση προς το παρόν, έχεις αρκετές επιλογές για το που θα ζήσεις που θα δουλέψεις, έχεις ελευθερία λόγου και ένα σωρό άλλα δικαιώματα που σου προσφέρει το καλύτερο δημοκρατικό πολίτευμα του κόσμου. Προσοχή μιλάμε συνολικά για την Ευρωπαϊκή Ένωση και όχι για κάποιες χώρες έτσι;
Λογικό λοιπόν να θέλουμε να μείνουμε Ευρώπη. Επειδή όμως είναι η καλύτερη δημοκρατία ας πούμε στον κόσμο, σημαίνει απαραίτητα ότι είναι η βέλτιστη κατάσταση για τους πολίτες. Εδώ υπάρχει η παγίδα, είναι η καλύτερη επιλογή όχι η καλύτερη κατάσταση παίδες, στην πραγματικότητα απέχει πολύ από αυτή. Τα ποσοστά φτώχειας, τα αυξανόμενα ποσοστά ακροδεξιών, η καπιταλιστική φύση του οικοδομήματος, η οποία επιζητεί τη μείωση του κοινωνικού κράτους, το τραπεζικό σύστημα, είναι μόνο μερικά από τα προβλήματα. Αλλά και σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής πότε η ΕΕ επέδειξε αποφασιστικότητα; Είτε έχει συρθεί πίσω από το άρμα της Αμερικής είτε έχει μείνει απαθής θεατής, χωρίς καν να καταδικάζει εγκλήματα πολέμου από τρίτες χώρες συμμάχους ή μέλη της. Η διαχείριση του προσφυγικού για εμένα προσωπικά δεν αποτέλεσε έκπληξη αλλά μάλλον μια αναμενόμενη εξέλιξη σε δυο μέτωπα. Πρώτον, η εγκατάλειψη του μέλους που έχει πρόβλημα, όσο αυτό δε μας απασχολεί και δεύτερον η απομόνωσή του όταν το πρόβλημα εξαπλώθηκε. Αυτές οι εξελίξεις συν τις άλλες ομορφιές που συντελέστηκαν στα σύνορα ευρωπαϊκών χωρών με φράχτες και ξύλο, έδειξαν το άλλο πρόσωπο της Ευρώπης. Ένα πρόσωπο το οποίο δεν πρέπει να ξεχνάμε όταν βγαίνουμε στους δρόμους με σημαίες της ΕΕ αλαλάζοντας σαν να πήρε το ευρωπαϊκό ο θρύλος ή η πανάθα....

Saturday, June 11, 2016

#Διαλυθείτε

Μεγάλος ντόρος γίνεται για τη συγκέντρωση Παραιτηθείτε που θα λάβει χώρα στις 15, την Τετάρτη δηλαδή στο Σύνταγμα. Αρκετοί τη χλευάζουν, λέγοντας τους μενουμευρωπέηδες τους συμμετέχοντες. Ο Φίλης, αυτός ο πολύ μορφωμένος άνθρωπος, είπε ότι κινείται στα όρια της συνταγματικότητας. Πραγματικά μια αστεία δήλωση. Αλλά και η χλεύη, νομίζω δεν είναι εποικοδομητική κριτική σε αυτή την πρωτοβουλία, η οποία διατείνεται ότι είναι πάνω από όλα ακομμάτιστη. Ακούγοντας έναν εκ των διοργανωτών, τον κο Χειμωνά, οφείλω να ομολογήσω ότι μπερδεύτηκα λίγο. Και αυτό γιατί ενώ λένε ότι είναι ακομμάτιστη η εκδήλωση, όλα τα οργανωτικά μέλη είναι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.... Επιπλέον, μετά την παραίτηση, αν υποθέσουμε ότι έρχεται, της κυβέρνησης δεν φαίνεται να έχει κάποιο σχέδιο αυτή η πρωτοβουλία πέρα από τη δημιουργία μιας κυβέρνησης συνεργασίας όλων λέει των κομμάτων. Το βασικό και ίσως σωστό επιχείρημα αυτής της προοπτικής είναι ότι η εθνική συναίνεση είναι το ζητούμενο καθώς πήγε μπροστά τις χώρες που ήταν και βγήκαν από το μνημόνιο.
Ας εξετάσουμε λίγο αυτή τη συλλογιστική. Το πρώτο λάθος το οποίο βρίσκουμε είναι η διαφορά στο είδος των προβλημάτων των οικονομιών που βγήκαν από το μνημόνιο σε σχέση με την Ελλάδα. Επίσης και το μέγεθος της οικονομίας ήταν μικρότερο. Αλλά ίσως το βασικότερο πρόβλημα είναι τα σκάρτα υλικά με τα οποία θέλουμε να οικοδομήσουμε μια νέα Ελλάδα. Οι κυβερνώντες ουσιαστικά είναι παλιά στελέχη του ΠΑΣΟΚ (ΣΥΡΙΖΑ) και της ΝΔ (ΑΝΕΛ). Ίσως μάλιστα δεν είναι και περισσότερο αναποτελεσματικοί από τους άλλους. Η ζημιά στην οικονομία έγινε κυρίως με τις μπλόφες του Βαρουφάκη και εκείνο το εξάμηνο που χάθηκε. Πιθανώς τα μέτρα τα οποία λαμβάνουμε τώρα απλά να χρειαζόμαστε να τα πάρουμε σε 2-3 χρόνια. Η τρόικα και αυτή δεν ξέρει ακριβώς τι κάνει... Τι μας προτείνουν λοιπόν οι Παραιτηθείτε; Να φέρουμε μια οικουμενική κυβέρνηση (πλην ΚΚΕ ΧΑ) με τα ίδια ακριβώς υλικά (ανθρώπινο δυναμικό) τα οποία οδήγησαν στην κατάρρευση. Επικεφαλής δε αυτής της κυβέρνησης, θα ήταν ένας άνθρωπος ο οποίος έχει απέτυχε ουσιαστικά να βάλει τάξη στο χάος του Δημοσίου, τη στιγμή που ακριβώς το μεγαλύτερο πρόβλημα βρίσκεται στην πλευρά των δαπανών (όπως λένε και οι ξένοι). Δαπάνες που πολλές φορές είναι αντιπαραγωγικές. Όλη αυτή κίνηση λοιπόν μου ξυπνά συναισθήματα που έχω να νιώσω από το γυμνάσιο, όταν όλο το σχολείο μας διαμαρτυρόταν για προβλήματα στέγασης με πορείες αποχές και καταλήψεις και κάποιοι θεώρησαν σωστό να μπουν στην κεφαλή μιας πορείας με 3-4 κόκκινες σημαίες... Thanks but no thanks....Μην ταλαιπωρείτε τους συμπολίτες σας για πολιτικά ακομμάτιστα χορηγούμενα πανηγυράκια. Ή φύγετε και αποστασιοποιηθείτε από τους πολιτικούς φορείς που εκπροσωπείτε ή αλλιώς #Διαλυθείτε

Sunday, June 5, 2016

Πες μας τι πίνεις

Συχνά στην αρχική μου σελίδα στο φουμπου αλλά και πριν από αυτά τα μαραφέτια, έβλεπα, άκουγα για τα θρυλικά μεθύσια που έχουν κάνει γνωστοί και φίλοι. Καταρχάς να πω ότι δεν πίνω (και πολύ) γιατί δεν μου αρέσει απλά. Αν  ήταν της μόδας οι επιδρομές σε πάστες και γλυκά, το ζάχαρο μου θα ήταν στα ύψη, αφού θα συμμετείχα και θα ήμουν και μπροστάρης της φάσης. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι τι αξιοζήλευτο έχει να σκάσεις καμιά 100αρια ευρώ (τις καλές εποχές) για να πιεις αλκοόλ πολλές φορές χειρότερο από την 100αρα βενζίνη που βάζω στο αμάξι (είδες τι έκανα ε; πςςςς). Καταστρέφεις σιγά σιγά τον οργανισμό σου και την τσέπη σου (ή των δικών σου). Θες να πιεις; Οκ μαζί σου αλλά μην το μοστράρεις σαν να είναι το Έβερεστ της καταξίωσης. Οι πιο πολλοί φίλοι μου όταν πίνουν, αυτοτρολλάρονται περισσότερο παρά κάνουν μόστρα. Όπως κάτι παρτάλια που τα πίνουν μυστικά στην πλατεια Βαρνάβα. Δεν ομιλώ για τέτοιες περιπτώσεις βεβαίως αλλά για τα ουάου περνάμε τέλεια κοιτάχτε μας και τι θεά/ός είσαι αγάπη μου και τα σχετικά... Είναι δύσκολο να πας σε ένα μαγαζί και να πιεις αν έχεις το μαρούλι; Θα σου πει ο καταστηματάρχης όταν γίνεις σκουπίδι, δε σερβίρω άλλο; Οπότε; προς τι τα οοοοοο χαμοοοοςςςς πανικοοοος και μας έχετε ζαλίσει τα αρχίδια; Μια μικρή παρένθεση: γύρω στους 11.00 οδηγούς έχουν πιάσει πιωμένους τα αλκοτέστ της αστυνομίας το 2015.

Ο αντίλογος θα ήταν ώπα ρε μάστορα εμείς γλεντάμε εσύ τι κάνεις για να περνάς καλά; Κάθεσαι σπιτάκι σου και βλέπεις ταινίες και σειρές; Έχεις γκόμενα και πέφτει παντόφλα; Έχεις βαρεθεί το χυλό όταν βγαίνεις έξω..... Μην κρίνεις για να μην κριθείς (αυτή η ατάκα μου τη δίνει!!!). Εγώ προσωπικά αθλούμαι εντατικά οπότε πολλά από τα φράγκα μου και την ενέργειά μου πάνε εκεί. Καταθλιπτικό ρε μαλάκα, θα πει κάποιος όλο τρέχει και σουτάρει και κάνει γυμναστική... Βέβαια το δύσκολο με τα σπορ είναι ότι θέλουν πολύ κόπο για να έχεις κάποιο αποτέλεσμα. Και όταν μιλάω για αποτέλεσμα δεν εννοώ τους κοιλιακούς και τα μούσκουλα. Αυτά τα πετυχαίνεις  με στοχευμένη άσκηση. Εγώ μιλάω για αριθμούς αυστηρά. Αριθμούς που σου δείχνουν την εξέλιξη σου στο χρόνο και αν τους αντιπαραβάλλεις με άλλους αριθμούς, σου δείχνουν πόσο απέχεις από το στόχο σου. Προπόνηση η οποία δεν περιορίζεται σε ένα μόνο πράγμα αλλά σε πολλούς τομείς για να κερδίσεις αυτόν τον πόντο, αυτό το δευτερόλεπτο που θα κρίνει την ήττα από τη νίκη, την αποτυχία από την επιτυχία, όχι μόνο για σένα αλλά για ένα σύνολο ατόμων που εξαρτώνται από σένα. Φανταστείτε τώρα να τα πείτε αυτά σε μια παρέα από κλαρίνα... Θα σε ρωτήσουν ρε παλλουκάρι πες μας τι πίνεις...Χαχαχα τι βλακείες είναι αυτές; Η αλήθεια όμως είναι ότι όταν δεν μάθεις να βάζεις όρια και στόχους για τον εαυτό σου ακόμα για επιφανειακά ασήμαντα πράγματα όπως αυτά, πώς θα βάλεις για τα σημαντικά...