Ανατρέχοντας σε μια παλιότερη ανάρτηση μου στην αρχή της κρίσης, είχα πει ότι είναι χαμηλό το επίπεδο του δημόσιου διαλόγου....και εν γένει η πολιτική ζωή της χώρας. Αλλά στην Ελλάδα το βάθος είναι αμέτρητο και δε σταματά δυστυχώς για την ποιότητα της πολιτικής ζωής. Δε θα αναλωθώ σε κριτική εναντίον της κυβέρνησης. Η καταδίκη και τα αυτομουτζώματα πολλών πρώην φανατικών υποστηρικτών της μιλάνε από μόνα τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ ως πολιτικός οργανισμός, ως κόμμα και ως κυβέρνηση, έχει σπάσει όλα τα ρεκόρ γελοιότητας και αναποτελεσματικότητας. Αλλά ποια είναι αλήθεια η εναλλακτική, πέρα από το γερασμένο και διεφθαρμένο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, με επικεφαλής έναν άνθρωπο, το επίθετο του οποίου προκαλεί αποστροφή σε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού; Κυβέρνηση και αντιπολίτευση μαζί δεν ξεπερνούν το 50% στις δημοσκοπήσεις, οπότε υπάρχει τρίτος πόλος;
Η ακομμάτιστη, όπως χαρακτηρίστηκε από τους ιδίους, κίνηση των παραιτηθείτε ίσως έδωσε ελπίδα σε κάποιους, ότι κάτι μπορεί να γίνει έξω από τα κόμματα. Κοιτώντας, ωστόσο προσεκτικά τους διοργανωτές, είχα επισημάνει την κομματική τους ταυτότητα και την αρνητική επίδραση της στην αποτελεσματικότητα της εκδήλωσης. Η χαμηλή προσέλευση κόσμου, η κάθοδος βουλευτών της ΝΔ στην εκδήλωση, για ψηφοθηρικούς λόγους, αλλά και οι σέλφις μαζί τους ήταν μερικά από τα φαινόμενα που δυστυχώς με επαλήθευσαν. Αλήθεια, ποια ελπίδα μπορούν να εκφράσουν άτομα που βγάζουν φωτογραφίες μαζί με έναν ουσιαστικά ακροδεξιό βουλευτή λες και είναι κανάς σταρ του Χόλιγουντ; Η χώρα καταστρέφεται, κατεβαίνουν να διαμαρτυρηθούν και αυτοί συμπεριφέρονται λες και είναι διακοπές; Πραγματικά, διαφαίνεται να υπάρχει και σε αυτό το τμήμα, χαμηλό επίπεδο αναλυτικής σκέψης και συμπεριφοράς, σε σχέση με την πολιτική πραγματικότητα. Υποψία, η οποία ενισχύεται από τα ανεκδιήγητα πανό και πλακάτ υπέρ της παραμονής του ΗΒ στην ΕΕ. Έχουν άραγε αντιληφθεί οι Έλληνες τη σημαντικότητα και την πολυπλοκότητα μιας τέτοιας απόφασης, όταν μετά το δημοψήφισμα φανερώνεται ότι μάλλον ούτε οι ίδιοι οι Βρετανοί ήξεραν ακριβώς; Έχουν κατανοήσει οι φιλοευρωπαϊστές τι ακριβώς είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση; Δεν είναι κανένας δαίμονας, αλλά ούτε και κάποιο ειδυλλιακό μέρος, όπου η δημοκρατία εξασκείται ιδανικά. Απλά είναι μια αναγκαιότητα η συμμετοχή σε αυτή. Ειδικά για μικρές χώρες σαν εμάς, που πλέον έχουμε μπει στο ευρώ. Αλλά αυτή η σύνδεση του ελληνικού προβλήματος με το βρετανικό δημοψήφισμα, αποκαλύπτει μια για τα πανηγύρια προσέγγιση της πολιτικής πραγματικότητας. Είναι σαν να είσαι σε ένα σπίτι που καταρρέει από τα θεμέλια και εσύ να ασχολείσαι με τα κεραμίδια..... Στο σημείο που έχουμε φτάσει, όποιος θέλει να συμμετάσχει μια εναλλακτική πολιτική πρόταση είναι αναγκαίο να αντιλαμβάνεται τη σκληρότητα της κατάστασης και όχι να νομίζει ότι βρίσκεται σε κάποια κοινωνική εκδήλωση, προς επίδειξη και διασκέδαση.

No comments:
Post a Comment