Τα φράγκα δεν έχουν πατρίδα,
χρώμα και ιδεολογία και φυσικά ούτε
θρησκεία. Η τρομοκρατική επίθεση στο Μάντσεστερ, σε μια συναυλία με νέο κόσμο,
μπορεί να μοιάζει ως παράλογη και εκτός ορίων. Δυστυχώς όμως φαίνεται ότι τα
όρια απέχουν αρκετά ακόμη. Πόσο αρκετά; Κανείς δεν ξέρει ακριβώς. Ίσως τόσο όσο
χρειάστηκε ο κόσμος για να ξυπνήσει από τη στιγμή που ανέλαβε ο Χίτλερ την
εξουσία, το μακρινό 1933 μέχρι την είσοδο των ΗΠΑ στον πόλεμο το 1941. Κάποιος μπορεί να απορήσει και να πει ποιες
ακριβώς μπορεί να είναι οι ομοιότητες εκείνης της εποχής με τη σημερινή αλλά
δυστυχώς υπάρχει μια βασική αιτία που καθορίζει τις εξελίξεις και είναι
διαχρονική. Όλα γίνονται για τα λεφτά. Ακόμα και όταν βαφτίζονται πιο ωμά,
«συμφέροντα στην περιοχή» ή πιο δυτικοευρωπαϊκά «πολιτική σταθερότητα και
ανάπτυξη». Πάντα κάπου στο τέλος του δρόμου βρίσκονται τα αργύρια. Αυτή η
μάλλον απλοποιημένη προσέγγιση φυσικά και δεν επεξηγεί διεξοδικά την
πραγματικότητα, καθώς το χρήμα διαχωρίζεται σε πολλά και διαφορετικά κέντρα
συμφερόντων. Η πλευρά που βγάζει τα πιο πολλά χρήματα, καθορίζει τις εξελίξεις
διοχετεύοντας μέρος του κεφαλαίου επηρεάζοντας πολλαπλώς τα κέντρα αποφάσεων.
Τα κέντρα πολιτικών αποφάσεων εκτός από τη διακοπή χρηματοδότησης από την άλλη
φοβούνται ίσως μόνο ένα πράγμα και αυτό είναι το πολιτικό κόστος. Η επίγεια
επέμβαση από μεριά των ΗΠΑ, θα οδηγούσε σε κατακόρυφη αύξηση των κερδών όλων
των κατηγοριών των εργολάβων πολέμων. Από την άλλη πλευρά όμως ο ομοσπονδιακός
προϋπολογισμός θα εκτροχιαζόταν και τα φέρετρα που θα επέστρεφαν στην πατρίδα
θα ασκούσαν δυσανάλογη πολιτική πίεση, σε σχέση με τα κέρδη των διάφορων
χρηματοδοτών των προεκλογικών αγώνων κάθε λογής υποψηφίου.
Όντως πολλά πράγματα είναι
διαφορετικά σε σχέση με την εποχή της εξάπλωσης του φασισμού και του ναζισμού
σαν ιδεολογία σε παγκόσμιο επίπεδο. Η μεταβλητή όμως εδώ που μπορεί να
εκτροχιάσει την κατάσταση και να αυξήσει τη φρίκη και τα θύματα με γεωμετρική
πρόοδο είναι το ίντερνετ. Άνθρωποι αποκομμένοι από την κοινωνία της χώρας που
ζουν για λόγους οικονομικούς, εθνικούς, θρησκευτικούς, αποτυχημένοι είτε
επαγγελματικά είτε προσωπικά γίνονται ουσιαστικά όπλα στα χέρια επιδέξιων
χειριστών, οι οποίοι ουδεμία σχέση έχουν με τα όσα διακηρύττουν. Η
ριζοσπαστικοποίηση του Ισλάμ της προηγούμενης δεκαετίας έχει δώσει τη θέση της
στην ξεκάθαρη εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πόρων με την κρυφή συνέργια
της Δύσης που αγοράζει τα μαύρα πετρέλαια του Ισλαμικού κράτους. Όχι φυσικά ότι
η Αλ Κάιντα ήταν καλύτερη αλλά ήταν πιο προβλέψιμη καθώς είχε ένα συγκεκριμένο
πλαίσιο λειτουργίας και κανόνων. Ανάγοντας τη σε όρους δεύτερου παγκόσμιου
πολέμου, θα λέγαμε ότι η Αλ Κάιντα (που έχει αντιπαλότητα με το χαλιφάτο) ήταν
οι παραδοσιακοί αντισημίτες ναζιστές όπως ο Ρόμελ που ωστόσο σοκαρίστηκε με την
«Τελική Λύση» και το Χαλιφάτο τα ες ες που ήταν που εκτέλεσαν εκατομμύρια
Εβραίους εντελώς ψυχρά. Οι παλιοί πολεμιστές ήταν πιο ιδεαλιστές και ας ήταν
ουαχαβίτες εξτρεμιστές. Βέβαια το δεύτερο χαρακτηριστικό τους ήταν αυτό που
τους εξασφάλιζε την προστασία της Σαουδικής Αραβίας. Πολλές από τις
πετρελαιοπηγές της χώρας με τις περισσότερες εκτελέσεις κρατουμένων (ακόμη και
για εξωφρενικούς λόγους) στον κόσμο, βρίσκονται σε εδάφη που κατέχουν φυλές
αυτής της ιδεολογίας των σουνιτών. Έτσι η βασιλική οικογένεια, έχοντας συνάψει
διαχρονική συμμαχία μαζί τους δεν τους ενοχλεί. Από κοντά και η πιστή σύμμαχος
της Σαουδικής Αραβίας, οι ΗΠΑ. Δηλαδή οι ΗΠΑ πολεμούσαν την τρομοκρατία η οποία
χρηματοδοτούνταν από τη Σαουδική Αραβία, προφανώς. Προ Ισλαμικού Χαλιφάτου, οι
φονταμενταλιστές δεν είχαν πετρελαιοπηγές στη διάθεσή τους για να έχουν άμεσα
έσοδα. Άρα από πού λάμβαναν χρηματοδότηση όλες αυτές οι αποστολές και οι
οργανώσεις; Όλοι το ήξεραν αλλά κανείς δεν τολμούσε να τα βάλει με τη Σαουδική
Αραβία, γιατί θα κοβόταν η ροή καυσίμων προς τη Δύση. Θυμίζει ίσως την
περίπτωση ΕΣΣΔ και Γερμανίας, όπου η πρώτη έδινε πρώτες ύλες στη δεύτερη παρά
την ιδεολογική άβυσσο που τις χώριζε. Ο Στάλιν, δεν είχε πρόβλημα να παίρνει τα
λεφτά του καπιταλιστή δικτάτορα Χίτλερ και ο Χίτλερ κινούσε τα τανκς με κόκκινο
πετρέλαιο. Φυσικά κάποια στιγμή τα τανκς έφτασαν στο κατώφλι του Στάλιν. Εδώ οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί βέβαια αφού το
πετρέλαιο που αγοράζει η Δύση, χρηματοδοτεί την τυφλή βία εναντίον των πολιτών της.
Μετά τον προδιαγεγραμμένο θάνατο
του Λάντεν, η Δύση θα μπορούσε να καθαρίσει με τον ισλαμικό εξτρεμισμό με
σταδιακή απόσυρση στρατευμάτων και επενδύσεις σε υλικοτεχνική υποδομή για τους
πολίτες των χωρών που η ίδια είχε καταστρέψει. Αλλά το πετρέλαιο και τα όπλα
αποφέρουν περισσότερο κέρδος. Δεν έχει σημασία αν τα όπλα τα πουλάς σε
συμμορίτες ή τα χρησιμοποιεί ο στρατός για να τους πλήξει. Τα λεφτά έχουν ένα
στρατόπεδο: τον τραπεζικό λογαριασμό. Στην παρούσα φάση της τζιχάντ τραπεζικοί λογαριασμοί φουσκώνουν με το
λαθρεμπόριο από το πετρέλαιο. Επαναστάτες και Καπιταλιστές βρέθηκαν στην ίδια
μεριά, της ικανοποίησης της ζήτησης των αγορών. Ακόμη και υπόνοιες για αγορά
αυτοκινήτων του στρατού του χαλιφάτου από εταιρείες βιτρίνες της CIA βγήκαν
στην επιφάνεια σε διάφορα κοινωνικά δίκτυα.
Το πρόβλημα όμως εδώ είναι ότι όπως
και οι σκληροπυρηνικοί ναζί, όσοι ορκίζονται πίστη στο χαλιφάτο δεν διέπονται
από κανόνες και έναν συγκεκριμένο τρόπο συμπεριφοράς. Ο στόχος τους είναι να
βρίσκονται στην εξουσία, όσο παραπάνω γίνεται και για λόγους φανατισμού αλλά
και για λόγους καθαρά οικονομικούς. Για να το πετύχουν αυτό θα κάνουν οτιδήποτε
και θα χρησιμοποιήσουν τον οποιοδήποτε για να δείξουν στη Δύση ότι δεν πρέπει
να τα βάζει κανείς μαζί τους. Η λύση απέναντι σε αυτή την αόρατη και όχι μόνο
τυφλή βία δεν είναι η περισσότερη βία. Μια εισβολή παραδείγματος χάριν θα
δημιουργήσει ένα ακόμα μεγαλύτερο ανθρωπιστικό δράμα από αυτό που εμείς ειδικά
ως χώρα βιώνουμε, έστω και εν μέρει. Ας θυμηθούμε πχ ότι τις τελευταίες μέρες
του τρίτου Ράιχ, ο Χίτλερ είχε στρατολογήσει παιδιά και ο Γκέμπελς διακήρυττε
τον απόλυτο πόλεμο έως εσχάτων. Αυτό που μας σώζει αυτή τη στιγμή από μια
μεγάλης κλίμακας εισβολής με επίγεια μέσα, είναι το πολιτικό κόστος που θα
επωμιστούν οι ηγεσίες των χωρών που θα το πράξουν αυτό. Θα διατυπώσει κάποιος
την ένσταση ότι ο Τραμπ πχ δε θα το σκεφτεί αυτό. Αυτός ίσως και όχι αλλά αυτοί
που τον στηρίζουν και είναι γύρω το έχουν υπολογίσει. Το πρόβλημα ωστόσο είναι αναγκαίο να επιλυθεί
και μια λύση υπάρχει. Η πλειοψηφία αυτών των ‘επαναστατών’ είναι μισθοφόροι. Αν
κοπεί η ροή χρημάτων μέσω της πληρωμής για ποσότητες πετρελαίου, το ‘ηθικό’ του
χαλιφάτου θα εξανεμιστεί και οι γραμμές των μαχητών θα αρχίσουν να αραιώνουν,
καθώς πολλοί θα επιστρέψουν πίσω στις πατρίδες τους. Αυτό θα έχει πολλαπλές
επιπτώσεις στο ιδεολογικοθρησκευτικό προφίλ του κινήματος και κατά συνέπεια και
οι αυτοσχέδιοι εγχώριοι βομβιστές θα μειωθούν. Δε θα υπάρχει τόση γοητεία πια
να θυσιαστείς για τη δόξα του Ισλαμικού Χαλιφάτου. Παράλληλα, καμπάνιες στα
κοινωνικά δίκτυα που θα δείχνουν το ανθρωπιστικό δράμα που προκάλεσαν όλοι
αυτοί οι σωτήρες του Ισλάμ, σε ομόθρησκούς του και μια αυξημένη πραγματική
βοήθεια από την ΕΕ προς τους πρόσφυγες (όπου και αυτή θα προβληθεί) ενδεχομένως
να αλλάξει τις εντυπώσεις για το ποιος είναι ο κακός της ιστορίας.
Αυτό που εγώ προβλέπω να γίνεται
βραχυπρόθεσμα; Μια αύξηση των αεροπορικών επιδρομών, μερικά λεφτάκια ακόμα για
τους κατασκευαστές όπλων και business as usual για τους λαθρέμπορους πετρελαίου. Επιστρέφοντας στο
παράδειγμα του Β ΠΠ, το τέλος του δε σήμανε και το τέλος όλων των ναζί. Όσοι
δεν είχαν γίνει πολύ διάσημοι για τις κτηνωδίες τους, κατάφεραν να διαφύγουν σε
χώρες της Λατινικής Αμερικής. Το χρήμα μίλησε και υπερίσχυσε της δικαιοσύνης.
Ειδικότερα, αυτοί που εξαφανίστηκαν και έζησαν άνετα (όπως δείχνουν πολλά
κρησφύγετα στη Λατινική Αμερική) φαίνεται ότι ίσως δε άνηκαν στον σκληρό
ιδεολογικό πυρήνα του κόμματος, αλλά μάλλον ήταν περισσότερο καιροσκόποι, που
έφυγαν με τα τελευταία αεροπλάνα από το Βερολίνο. Ας ελπίσουμε ότι στην
περίπτωση του Χαλιφάτου, δε θα μιλήσει το χρήμα και δε θα φτάσουμε στο μη
περαιτέρω και την χρήση επίγειας στρατιωτικής δύναμης. Ο πόλεμος είναι
οικονομικός κυρίως. Η πίεση που είναι αναγκαίο να ασκηθεί είναι σε δυο μέτωπα, της
περιστολής των εναέριων βομβαρδισμών και στον περιορισμό της αγοράς πετρελαίου.
Το πρώτο δίνει ιδεολογικά πυρομαχικά και το δεύτερο κεφάλαιο. Χρειάζεται να
κλείσουν και οι δυο αυτές πηγές για να στερέψει από δυνάμεις αυτό το μόρφωμα.

No comments:
Post a Comment